Συμφιλιωμένοι με την αποτυχία | Επιχειρηματικότητα, αλλαγή οπτικής & προσωπικές επιλογές

Γεια σου Πάρι. Γεια σου Αντώνη. Τι κάνεις Πάρι; Παρατηρώ ότι κάθε φορά δυσκολεύεσαι

να κάνεις το παλαμάκι γιατί κάνεις πίσω...

Για να χωρέσει πριν ξεκινήσει. Λέσαι με χοντρός. Όχι. Πολύ κοντά πρέπει να το

μικρόφωνο νομίζω στο στόμα μου και δεν χωράει το παλαμάκι.

Alright. Για πες τι κάνουμε. Νομίζω το επεισόδιο αυτό θα βγει 9 του μήνα.

Αν σήμερα έχουμε 6 θα βγει 9. Άρα θα είναι ένα μήνα πριν το μαραθώνιο.

Ναι και είναι και Δευτέρα το Picon.

Σωστά. Στο οποίο είμαστε sponsors. Σωστά. Picon, Δευτέρα Τρίτη,

θα είναι εκεί πέρα ο Πάρης.

Βεβαίως θα είμαι Εγώ μάλλον δεν θα προλάβω να περάσω Αλλά μπορεί και να τα καταφέρω

Και υπάρχει μια περίπτωση στο PyCon Αν μας δοθεί η ευκαιρία Δεν θυμάμαι αν έχει

Lightning Talks Αν μπορούμε να κάνουμε απλά Συνέθως έχει Ναι Αν κάτσει,

Υπάρχει μια πιθανότητα με ένα πελάτη μας Να παρουσιάσουμε μια πάρα πολύ ωραία

δουλειά Που έχουμε κάνει Μπορείς να κάνεις δύο Lightning Talks Και να κάνεις

και για το φακό Σίγουρα Μπορείς να κάνεις για το φακό για τον οποίο να έκανα

παρουσίαση στη Δανία στο Jungle Day Copenhagen,

και εγώ νομίζω ότι πήγε ωραία δηλαδή μετά και στο chat room που έχουμε μείνει by the way,

δεν Δεν σχολίασε κάμπες το όνομα Επειδή τους το είπα Ότι μπορεί να είναι λίγο Βάλιαρ το φακό Το φακός.

Το φακός και πώς μπορεί να ακούγεται Το μόνο πρόβλημα είναι ότι Δυσκολεύονται

να το προφέρουν Μου λέγανε φάκος Όχι τους λένε φακός Ξέρεις,

Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι,

Βάζουν κάποιοι Άξεντ στο όμικρον και καλά για να φέρουν δεν μπορούσαν.

Imagine the action on the O και πάλι δεν μπορούσαν δεν ξέρω γιατί αλλά δεν πειράζει

μου λέγανε όχι, μου λέει μην είσαι αγγλοcentrist και έχεις θέματα με τα ονόματα ότι γουστάρεις,

μου αρχίσανε αυτά εντάξει επειδή το είχαμε περάσει με το Sorceler το οποίο είχε

δύο κακά, το πρώτο ήταν ότι εμείς δεν μπορούσαμε να το προφέρουμε καλά και το

άλλο ήταν ότι κανένας δεν μπορούσε να το προφέρουμε καλά,

ισχύ γι' αυτό ίσως έχουμε το όχι αρνητισμό τον φόβο η αλήθεια είναι η αλήθεια

είναι ότι έχει μία σημασία να είναι,

εύκολη επικοινωνία, να το πω έτσι. Δηλαδή το να λες σε κάποιον δουλεύω εκεί,

ξέρω εγώ, και το όνομα της εταιρείας να είναι, ξέρω, Ζαυρακαντρανέμια.

Ναι, είναι θέμα. Είναι θέμα. Δεν προσφέρει κάτι, να το πω έτσι.

Μπορούμε να το πούμε φάρος, που είναι...

Ναι, εντάξει, ευτυχώς. Όχι, είναι πάρα πολύ καλή ιδέα.

Φοβήθηκα μόνο, μην προλάβηκα προς τον τομένη τώρα που το λέμε,

αλλά μετά σκέφτηκα ότι δεν είναι live πολλά. Εντάξει, τέλεια.

Φάρος, που το φάρος το λένε λίγο πιο εύκολο νομίζω. Ναι, το λένε πιο εύκολα.

Είναι και όνομα μια σταβέρνα στο Λονδίνο, οπότε φαντάζομαι...

Είναι το όνομα μιας Τούρκης ταβέρνας που σερβεί ριταλικό φαγητό.

Έχει σεισμό ή απλά κουνιάσεις πάνω στο τραπέζι. Εγώ κουνιάμαι ρε.

Δεν βλέπω να έχει σεισμό.

Γιατί είναι και αυτό και είναι θαλασσινό που τους αρέσουν τώρα με τον κυβερνήτη

όλα τα θαλασσινά ονόματα. Ωραίο. Είναι και λίγο να βρω το δρόμο που έχει και

λίγο κάπως. Α, ωραίο, ωραίο.

Το χτίζω λίγο. Το χτίζεις πολύ καλά. Ωραία μετά θα δούμε μαχιντομένι,

δεν θα ψάξεις τώρα Το σημαντικό είναι υπάρχει ντομένι, αλλά δεν υπάρχει ντομένι

Αυτό που σκεφτόμουν και λέγαμε Βασικά σου ήρθαν μήπως οι ιδέες που είχες να συζητήσουμε,

Όχι, εγώ ήθελα απλά να πω Στον κόσμο ότι Αν κατεβαίνει μαραθώνιο,

Θα χαρώ να τα πούμε Για δω λίγο λεπτομέρεις Πότε είναι ο μαραθώνιο Είναι νομίζω

9 Νοέμβρη Φαντάζομαι δεν υπάρχει θέση να δηλώσεις κάποιος.

Φύγανε σε δύο ώρες Δηλαδή φαντάζομαι εγώ μπήκα Για ένα μισά ώρο δεν λειτουργήσα

ο site Ήταν πάντα τόσο δημοφιλές Σίγουρα πέρυσι δεν είχα αγχωθεί τόσο πολύ,

Να πάρω θέση Δηλαδή δεν νομίζω ότι είχα κλείσει την πρώτη μέρα Σήμερα για κάποιο λόγο κλείσανε,

Φέτος Κλείσανε μέσα σε τύπου δυόμιση τρεις ώρες είχαν κλείσει τα βασικά πακέτα,

και είχαν μείνει μόνο κάποια πιο ακριβά που είχαν και καλά μαζί με ένα backpack

και καπέλο και κάτι πιο ωραία που είναι πλήρες,

που σύντον σε αυτά έχουν και κάρτα μέσων είναι αυτά που δίνουν πιο πολύ για,

ανθρώπους που έρχονται για τουρισμό πας στην Αθήνα για κάποιες μέρες έλα ρε

παίζουν τέτοια πακετάκια σόπα ρε γαμάτο γενικά,

ρε συ σκέψου ότι υπάρχει πάρα πολλοί κόσμος ο οποίος ουσάζει το τρέξιμο και

έχει την ευκαιρία να πάει στην Αθήνα να κάνει διακοπές 3-4 μέρες να τους ενδυάσει

με κάτι που του αρέσει που είναι το τρέξιμο και να τρέξει και μια διαδρομή που,

δηλαδή δεν το λένε 42 χιλιόμετρα το λένε μαραθώνιο δηλαδή και στα αγγλικά,

έχει συνδεθεί αυτή η απόσταση με αυτή η διαδρομή,

Στην νέα Ελλάδα, τουλάχιστον, ή στη νέα εποχή.

Πολύ ωραίο. Οπότε, είναι πολύ ωραίο. Δηλαδή, φαντάσου, έχει,

νομίζω, πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων που έρχονται από το εξωτερικό,

δεν θα πω μη Ελλήνων, γιατί μπορούν να είναι και Έλληνες του εξωτερικού, απαραίτητα.

Αλλά έχει πάρα πολύ τέτοιο κόσμο. Οπότε, αν τρέχετε, γαμώ, καλή επιτυχία.

Αν τρέχτε και δεν έχετε κάνει προετοιμασία, δύσκολτα πράγματα πλέον αργά αλλά

η προσπάθεια που μόνο της αξίζει είναι πολύ ωραίο, ακόμα και αν πας στα 10 αυτό

είναι που θα συζητήσουμε αυτό ήθελα να συζητήσουμε το ένα είναι το ένα από τα θέματα που,

μπράβο, που ήθελα να συζητήσουμε.

Αυτό νομίζω από νέα αλλά δεν έχω κάτι άλλο νομίζω,

Ωραία. Οπότε Κομεχάγη, Πάικον. Πάρα πολύ ωραία. Έχουμε Πάικον Γκρίς,

το οποίο έρχεται τη Δευτέρα. Fakos ή Faros.dev Ναι.

Μισό. Το Fakos.dev θα υπάρχει σίγουρα. Αν το όνομα έχει αλλάξει,

απλά θα κάνει ριντερέκτ. Σωστό. Είναι τόσο απλό. Οπότε Fakos.dev το έχουμε πει αυτό.

Και το Faros είναι πολύ ωραίο όνομα, αντέχει το πρωτομώ.

Ωραία, μου αρέσει. Αλήθεια το πρωτομώ. Αισθάνομαι σημαντικός,

ότι έχω συνεισφέρει κάποιοι μετά από το συντακτικό του. Ήταν πολύ καλό το όνομα.

Μου αρέσει ο ρόλος μου σε αυτό το project. Απλά πετάω ιδέες και τρέχεις και τις υλοποιείς.

Ωραία, ωραία, ωραία. Θα πω πολύ γρήγορα πριν πάμε στα επόμενα τις ιδέες που

έχεις πετάξει και έχω υλοποιήσει με τη μία. Τέλεια. Και θα σου πω και την επόμενη.

Που έχω πετάξει. Ναι. Η μία ιδέα που έχεις πετάξει είναι να μπορείς να ψάχνεις με paper trail.

Το οποίο πήγα και το έκανα σε όλη την εφαρμογή όχι μόνο στα logs ακόμα και τα

services υπάρχει μόνο ένα σημείο που έχεις κρατήσει το star πριν να βάζω το

αστερίσκο το έφτιαξα χθες,

το οποίο το έφτιαξα ενώ το συντακτικό είναι ίδιο πλέον παντού και ερμηνεύονται όλα με τον ίδιο τρόπο.

Και αν δεν πεις το που ψάχνεις π.χ. ψάχνω ένα service το οποίο λέγεται Adon

Asteraki S νομίζω ψάχνει σε κάποια παιδεία με μια σειρά αν δεν ορίσεις που και

απλά βάλεις το φίλτρο μόνο του αλλά,

λοιπόν έχω δύο θέματα τα οποία ήθελα να σας δείτε εσύ δεν θυμήθηκες, όχι, ποιο ήθελες, ωραία.

Ένα θέμα που μου απασχολεί Θα μου πεις ποιο είναι αυτό που θα φτιάξεις Α,

όχι, ναι Το command palette είναι το άλλο Που μου λες, α, εγώ είμαι εδώ στο

Dozzle και κάνω command k Ναι, το οποίο είναι ο βοντικό Implemented,

Έχει κάποια, πώς θα λένε οι καινούργιες Rough edges Έχει κάποιες έτσι άγριες,

Ακατέργαστες γωνίες ακόμα,

Και χρειάζεται λίγο βουλιακή Και το άλλο το οποίο έχω Ετοιμάσει ένα artifact να δούμε είναι ωραία.

Το ένα θέμα το οποίο δεν λύνουμε ακόμα πολλές πληροφορίες το ένα θέμα...

Όχι με ενδιαφέρει γιατί είναι το πιο σημαντικό αυτό. Το οποίο δεν λύνουμε είναι

το κομμάτι του storage retention.

Οκ. Τι σημαίνει αυτό σημαίνει ότι αυτή τη στιγμή ο αποθηκευτικός χώρος που χρειάζεται

ο φακός θα χρησιμοποιώ αυτό το όνομα μέχρι να είμαστε σίγουροι ότι το άλλο έχει κλείσει λοιπόν,

ο αποθηκευτικός χώρος που που χρησιμοποιεί ο φακός μόνο μεγαλώνει αυτή τη στιγμή. Σωστά.

Στην καλύτερη περίπτωση μεν είναι ίδιος. Γιατί ακόμα και αν εφαρμόσεις τους,

κανόνες που έχουμε πει για το ότι άξερες μέχρι μια βδομάδα πριν ένα μήνα πριν,

ό,τι το ρυθμίσεις τέλος πάντων ή ακόμα και σε μέγεθος, να πεις ξέρετε μέχρι 100 GB.

Ο τρόπος με τον οποίο δουλεύει η SQLite και ειδικά η έκδοση της Toursho είναι

ότι σημειώνει ότι αυτά αυτές οι σελίδες, αυτά τα pages στον δίσκο,

είναι έτοιμα για να χρησιμοποιήσει.

Οπότε δεν διαγράφει, δεν κάνει reclaim, όπως λέμε, στα αγγλικά χώρο.

Άρα και τα δεδομένα αφαιρετικά είναι εκεί. Ναι, μέχρι να γραφτούν από πάνω.

Νομίζω, για το τελευταίο περίμενε, αλλά νομίζω ότι αυτό είναι,

για να κάνει λιγότερες εργασίες, λιγότερα operations.

Ωραία. Από αυτό, σημαίνει ότι πρέπει να μόνο μεγαλώνει. Έχεις προτείνει μια ιδέα,

Τι θυμάσαι να σου την πω. Τι θυμάμαι. Ωραία. Η οποία λες να έχουμε βάση δεδομένων,

τις οποίες θα τις πετάμε και θα τις διαγράφουμε ανάλογα με το πόσο πίσω πηγαίνει.

Το οποίο είναι εξαιρετική ιδέα και νομίζω ότι αυτό θα το υλοποιήσουμε σε δύο

στάδια για να μπορέσουμε να έχουμε και λίγο καλύτερο performance όπως είναι λίγο καλύτερη απόδοση.

Το πρώτο στάδιο είναι να αποθηκεύουμε σε μια τέτοιου είδους βάση τα δεδομένα που τα περιλαμβάνουμε.

Δηλαδή, α, ωραία μας έστειλε κάποιος κάποια δεδομένα αντιπάει στραβάσει την

εφαρμογή του πριν τα επεξεργαστούμε τα αποθηκεύουμε κάπου αυτά τα λέμε receipt,

τις αποδείξεις, ας πούμε έτσι, για την ώρα και,

μετά σε δεύτερο χρόνο που είναι κάποια μιλησεκόν μετά, δεν είναι κάτι πολύ παραπάνω,

αυτά τα επεξεργαζόμαστε και τα κάνουμε πίνακες, στις οποίες μπορεί μετά να ψάξει ο χρήστης,

το πρώτο κομμάτι είναι το πιο εύκολο να το φτιάξουμε και να ρολάρει γιατί είναι

δεδομένα τα οποία τα πετάμε μπαμ μπαμ έτσι και αλλιώς.

Ο λόγος που τα αποθηκεύουμε γρήγορα είναι για να έχουμε γρήγορο θρούποτο όπως

λέμε. Δηλαδή να μπορούμε να δεχόμαστε πολλά δεδομένα και να τα επεξεργαζόμαστε σε δεύτερη φάση.

Αυτό το καλό με αυτό είναι θα μπορούσε αυτό για παράδειγμα να το ανακυκλώνουμε

ένα ώρα οπότε στην πραγματικότητα ποτέ να μην πιάνει αυτή η βάση περισσότερο

από το πώς θα πιάσουμε σε μια ώρα. Γιατί η προηγούμενη ώρα θα διαγράφεται πάνω. Σωστά.

Και το επόμενο κομμάτι είναι να μπορούμε είτε να ανακυκλώνουμε ή κάπως να επεξεργαζόμαστε

το δεύτερο κομμάτι. Που να πεις, ωραία, εγώ θέλω να ψάχνω μπορεί να θέλω να

ψάχνω πόσα acceptions είχα μέχρι και ένα χρόνο πριν. Οκ.

Αλλά όταν περάσει αυτός ένας χρόνος να ξέρω ότι από εκεί πέρα πλέον διαγράφεται κάτι και δεν θα περάσω.

Έχω ψάξει λίγο μία λογική που...

Μπορούμε να έχουμε πολλές βάσεις δεδομένων τύπου previous, current, next να το πω έτσι,

και υπάρχει ένας δείκτης κάθε φορά που δείχνει που γράφεις και η current δείχνει

και που είναι να γράψεις αυτά είναι δείκτες, συγγνώμη οι previous είναι δεδομένα

τα οποία έχουν τελειώσει και μπορεί να θες να τα συμπιέσεις δεν ξέρω εγώ οτιδήποτε,

και η next να έχεις έτοιμη ζεστή μια βάση δεδομένων που απλά θα αλλάξεις είναι

ένα αρχείο το οποίο μπορεί να έχει είτε μια αρρύθμιση, είτε το χρόνο,

οτιδήποτε και απλά όταν έρχεται η ώρα της στην Python λες, οκ, η Karen είναι αυτή.

Νομίζω το βασικό είναι το πώς ψάχνεις τα δεδομένα αυτά δηλαδή άμα εσύ θες να

μπορείς να ψάξεις την τρέχουσα και στην προηγούμενη βάση αυτό έχει μια παραπάνω προεπλοκότητα,

Όχι τραγική, γιατί στη χειρότερη πλάκα κάνεις δύο queries πάντα,

γιατί λιώνεις η ιστορία.

Πρόσεξε, μπορείς στην SQLite να πεις ότι φορτωσέρω με αυτές τις βάσεις να ψάξεις

όλες τώρα. Μέχρι 10, νομίζω, και μπορείς να το πάσεις μέχρι πάνω από 120.

Εσύ όταν λες βάση, εννοείς αρχεία. Αρχεία, ναι. Α, οκ.

Ατάτσε, λέγεται, ναι. Άντε. Ναι, είναι ενδιαφέρον. Οκ. Αυτό θα το δούμε.

Δεν το έχω δουλέψει ακόμα, αλλά είναι επόμενο πράγμα να κάνουμε.

Ενδιαφέρον αυτό που πω, θα μπορούσα να παίξω.

Αλλά στα θέματα, τα εκτός προγραμματισμού. Ναι, για πάμε. Γιατί σήμερα είπαμε

ότι θα προσπαθήσουμε να μην μιλήσουμε. Ναι, αλλά εκτός αυτού,

με απασχολούν και κάποια πράγματα τα οποία θέλω να συζητήσουμε.

Θα σου πετάξω και τα δύο και μου λες τι θες. Και συζητάμε για όσο θες, δεν έχω πρόβλημα.

Το πρώτο είναι να κάνουμε δύο επεισόδια μπορούμε, μπορούμε να κάνουμε το, δηλαδή όχι, όχι,

με τη μία εννοείς, double album δεν ξέρεις τι έχεις στο μυαλό γι' αυτό ψάχνουμε

είναι δύο θέματα που με απασχολούν πρώτον, είναι το θέμα του distribution,

και με απασχολούν πάρα πολύ τι είναι το distribution, πως εγώ έχω ένα προϊόν

και μια υπηρεσία και αυτό φροντίζω να το μάθουν αυτοί που πρέπει να το μάθουν

και μόνο να το μάθουν, να μάθουν αυτά που χρειάζεται και θέλουν να μάθουν.

Θεωρώ ότι σε αυτό το κομμάτι δεν κάνουμε καλή δουλειά. Και θεωρώ ότι ποτέ δεν κάναμε.

Γι' αυτό θεωρώ ότι είναι φανταστικό θέμα. Και θα σου πω γιατί.

Πρώτον, γιατί νομίζω ότι το ίντερν είναι γεμάτο με πληροφορία από experts και

καλά για το πώς να κάνεις κάτι πάρα πολύ σύνθετο ή πώς εγώ κατάφερα και κάνω αυτό ή το άλλο.

Ενώ νομίζω σε αυτό το θέμα έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον γιατί φαντάζομαι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που,

δεν τα κάνουν καλά όπως και εμείς τα κάνουμε καλά οπότε το να συζητήσουμε το

πώς σκεφτόμαστε και πώς εμείς προσπαθούμε να το προσεγγίσουμε και να το εξερευνήσουμε

το θέμα αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό από τον άρισκη να πεις «Ω φίλε εγώ κάνω

cold outreach, μπλα μπλα μπλα, δεν ξέρω».

Αυτά τα οποία συγχαίνουμε να βλέπουμε για το πως εγώ έγραψα με white code σε

δύο prompts στην εφορμή λεπτές. Εμένα δεν μου αρέσουν αυτά.

Οπότε νομίζω είναι πιο παρθένο θέμα.

Είναι πραγματικά προβληματισμή. Οπότε εγώ θα έλεγα να το συζητήσω.

Και το άλλο, θα σου πω και το άλλο, γιατί μπορεί να κολλάει και με κάποιο τρόπο,

είναι η συμβιλίωσή σου με την αποτυχία.

Γιατί είχα αυτή τη συζήτηση. Και θα δώσω το hint το δικό μου που νιώθω ύστερα από καιρό,

νιώθω αρκετά ελεύθερος οριακά σε επίπεδα όπως όταν κάναμε σώρσλερ σε ανάποψη,

μέσα μου και νομίζω ότι είμαι,

πιο έτοιμος από ποτέ για επιτυχία και πιο συμφιλωμένος από ποτέ για την ιδέα

της αποτυχίας και πάρα πολύ ήρεμος με αυτός.

Και θεωρώ, παρεμπιπτόντως, θεωρώ πραγματικά ότι η έννοια της επιτυχίας και της

αποτυχίας είναι 100% προσωπικό.

Δηλαδή, τα αντικειμενικά κριτήρια, αν εγώ είμαι οικονομικά ανεξάρτητος ή δεν

είμαι, πόσες λεφτά έχω ή δεν έχω ή πόσους followers έχω ή δεν έχω, αυτά είναι κάποια.

Κάποια γεγονότα. Είναι αυτό. Είναι γεγονότα. Είναι δεδομένα.

Είναι ξεκάθαρα κοινωνικά στερεότητα αυτό. Περίμενε όχι.

Αν εσύ έχεις χίλιους ακόλουθους, αν εγώ έχω 50 ευρώ στη τσέπη, είναι δεδομένα αυτά.

Το αν εγώ νιώθω καλά με το που είμαι στη ζωή, στη δουλειά, σε οτιδήποτε,

είναι 100% ένα προσωπικό αίσθημα. Ζωστά.

Και υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν πράγματα που άλλοι θα ζηλεύανε και νιώθουν

αποτυχημένοι και άνθρωποι οι οποίοι,

είναι σε καταστάσεις που κάποιοι άλλοι δεν θα θέλουν να είναι αλλά νιώθουν πάρα

πολύ καλά μέσα τους. Σωστά.

Και νιώθουν επιτυχημένοι και καλά κάνουν και αυτό γενικά το θεωρώ το...

Οπότε αυτά δεν ξέρω αν μας συνδυάζονται αλλά είναι δύο θέματα τα οποία με έχουν

απασχολήσει πολύ τελευταία.

Και μπορούμε να ξεκίνησουμε να θες από το distribution για το άλλο είναι ένα

φιλοσοφικό έτσι αρκετά ερώτημα. Ναι, αλλά το φιλοσοφικό δεν είναι αυτό που έχει

πλάκα να κάνει. Άρα θες να πάμε εκεί, ναι. Τώρα, να σου πω κάτι.

Σε έσκυσα, ε. Ξεκινάς και λες κάτι το οποίο είναι πολύ πιο τεχνητό και χειροπιαστό.

Όχι τεχνητό, τεχνικό και χειροπιαστό. Ναι. Το οποίο έχει ενδιαφέρον,

αλλά το άλλο έχει περισσότερο ενδιαφέρον, νομίζω. Οκ.

Το κράτησα για το... Περνάμε και μια φάση, νομίζω, ενδοσκόπησης. Ναι.

Και εσύ και εγώ πάντα παίρνουμε αυτή τη φάση απλά τώρα τη συζητάμε και λίγο

παραπάνω ναι δηλαδή έτσι νιώθω τουλάχιστον μπορεί να φταίει το ότι ερχόμαστε

πιο συχνά στο γραφείο οπότε έχουμε παραπάνω ευκαιρία για εντοσκόπιση για πες.

Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό και θα ξεκινήσω από αυτό που είπες για σένα και θα

το αναλύσω λίγο περισσότερο γιατί

έχει να κάνει με το γεγονός το πόσο συμβιωμένος είσαι με την αποτυχία.

Το οποίο νομίζω είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό και πάρα πολύ τέτοιο Γιατί πρώτον,

νομίζω ότι όπως και εσύ για μένα Ίσως η πιο δύσκολη αποτυχία που είχα Γιατί έχω πολλές,

μπορώ να μετρήσω πάρα πολλές Ήταν όντως ο Σόρτσλερ και νομίζω βλέποντάς το σιγά

σιγά προς τα πίσω Γιατί πλέον έχουν περάσει, έχουν περάσει 10 χρόνια Όταν πω

απέτυχε το Σόρτσλερ Το τέλος,

είναι 10 χρονή γιατί τέλος του 16 που μαζευτήκαμε εκεί είπαμε,

παιδιά τα λεφτά τελειώνουν οκ η εταιρεία μένει ανοιχτή όποιος θέλει μπορεί να

κάνει κάποιο consulting μέσα από την εταιρεία, οτιδήποτε αλλά that's it,

όλα καλά ο καθένας παίρνει το δρόμο του επαγγελματικά,

και ήταν μια συζήτηση που είπαμε κάνει εμείς και λέμε ξέστη,

οκ την κρατάμε σαν πλατφόρμα αυτή την εταιρεία,

και βλέπουμε που πάει αλλά αυτό ήτανε, η full time ανασχόληση Αυτό,

εκεί είναι ουσιαστικά το σημείο καμπίστερο Δηλαδή το ότι παρέμεινε μετά η εταιρεία

ή ότι μπορεί να έχει μια-δυο ευκαιρίες να κλείσει κάπως πιο ωραία,

αυτό ήταν κάτι το οποίο ήταν τελείως στοιχείο γεγονός. Δηλαδή δεν ήταν κάτι το οποίο κυνηγήσαμε.

Ήταν κάτι το οποίο συνέβη λόγω.

Της ορμής που υπήρχε από πριν να το πω έτσι ρε παιδί μου και η οποία μέχρι κάποιο

σημείο πήγε την εταιρεία. Δηλαδή νομίζω άμα πας και μέχρι 5-6 χρόνια πίσω από

τώρα, η εταιρεία είχε μια ορμή που κάπως ας πούμε τη συνέχιζε κάπως να τσουλάει.

Δηλαδή υπήρχε μια κινητικότητα, όχι γιατί,

υπήρχε ενέργεια που έμπαινε στο σύστημα, αλλά υπήρχε ενέργεια που είχε το σύστημα

μέσα του ακόμα. Σωστά. Πολύ καλό αυτό που είπες.

Πάμε λοιπόν, άρα λοιπόν γιατί ήταν η μεγαλύτερη αποτυχία, γιατί νομίζω και σαν

άτομα, αλλά και επαγγελματικά και και και, σε όλο μας το φάσμα,

είχαμε εντεθεί πάρα πολύ με αυτό.

Δηλαδή, εγώ θεωρείς τον εαυτό μου οργιακά ταυτόσιμο με το πώς αυτή η εταιρεία

θα πήγαινε, δεν θα πήγαινε, δηλαδή πώς μας ξέρανε άνθρωποι στην αγορά,

πώς μας ξέρανε φίλοι, δηλαδή ήταν πάρα πολλά τα πράγματα τα οποία ήταν συνδεδεμένα

με αυτή την εταιρεία και με αυτό το προϊόν.

Η οποία εταιρεία και μάλιστα είχε και ένα προϊόν λέγαμε ότι κάνουμε εργαλεία

για προγραμματιστές αλλά στην πραγματικότητα υπήρχε ένα προϊόν που ήταν το βασικό

της προϊόν της εταιρείας αυτής,

το ID, η πλατφόρμα η ίδια ας πούμε υπήρχε ο στόλος μετά, υπήρχαν open source

εργαλεία υπήρχαν διάφορα γύρω-γύρω αλλά το βασικό της προϊόν ήταν αυτό,

οπότε όταν ξαφνικά έφτασα μια μέρα γιατί το χτίζεις, το χτίζεις,

το χτίζεις αλλά στην πραγματικότητα μια μέρα πας και,

το παίρνεις απόφαση αυτό αυτή είναι η μέρα που τελειώνει αυτό γιατί μπορούμε

να τους συζητούσαμε 2-3 μήνες νομίζω και είχαμε κάνει πολλές συζητήσεις για

το αν πρέπει να γίνει, πώς να γίνει,

οτιδήποτε αλλά κάποια στιγμή έφτασε αυτή τη στιγμή και έπαμε αυτή είναι, τέλος.

Το να λες ότι ξέρεις τι, τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής μου έτσι πώς ήταν

τότε και όλη αυτή η προσπάθεια, τα ξεννύχτια, τα ταξίδια, τα meetups,

δηλαδή όλα αυτά, όλα αυτά, όλα αυτά,

ξαφνικά έρχονται και τελειώνουν και εκεί πέρα λοιπόν υπήρχε ένα πολύ μεγάλο κενό.

Άρα λοιπόν το πόσο διαχειρίζεις αυτό και πόσο έτοιμος είσαι για να πεις ότι

αυτός ο κόπος πήγε στράφη, που δεν πήγε ακριβώς στράφη γι' αυτό νομίζω ότι θα

πάω εκεί πέρα μετά είναι νομίζω το πιο δύσκολο κομμάτι το να είσαι έτοιμος να το πεις αυτό.

Και φεύγοντας από εκεί νομίζω το πιο σημαντικό είναι ότι σιγά σιγά κατάλαβα ότι,

δεν πήγε στράφη ο κόπος οκ έκανε συνεχείρημα απέτυχε, αλλά τελικά έχεις κάνει

άλλα 10 πράγματα τα οποία μπορεί να τα επαναχρησιμοποιήσεις.

Αυτό είναι σχέσεις, αυτό είναι κώδικας, αυτό είναι δεξιότητες,

αυτό είναι να μάθεις. Δηλαδή όλα αυτά τα πράγματα τελικά δεν πήγαν τόσο στράφη.

Άρα ουστάρεις να πω ότι χάνεις κάθε φορά και να κάνεις μια εταιρεία που πηγαίνει

κάτω διαόλου, μάλλον όχι είναι η απάντηση, δεν είναι κάτι το οποίο δεν βρίσκω να κάνω.

Αλλά τελικά δεν είναι όλα τόσο συνδεδεμένα με το κάτι να πετύχει.

Δηλαδή δεν εξαρτώνται τα πάντα όλος το είναι γύρω από αυτό και μόλις το συνειδητοποιείς αυτό και.

Δεν είναι εύκολο να πεις ότι αποξενωθείς από την εταιρεία σου,

γιατί όταν τρέχεις μια εταιρεία η αλήθεια είναι ότι το κάνεις για να πετύχει

ρε παιδί μου. Αυτό είναι όλη η συνεργία, εκεί τι βάζεις, δεν κάνεις μια εταιρεία για πλάκα.

Αλλά πρέπει να είσαι συμφιλειωμένος με το ότι εκεί που βάζεις την ενεργία σου,

είναι ok ή είναι το λάδος σημείο.

Ναι, θα σου πω την προσέγγισή μου πάνω σε αυτό.

Καταρχάς είμαι πάρα πολύ κοντά, θα λέγα το 90% συμφωνώ, θα σου πω ένα δέκατα

κατώ που βλέπω τα πράγματα λίγο διαφορετικά.

Ωραία, καταρχάς εμένα το πρόβλημά μου, καταρχάς οι αποτυχίες είναι πολλές,

δηλαδή, και θα τις πω, for the record,

θα τις πω κάτι εξής, είναι πολύ συχνό που κόσμος λέει, πόπο,

εντάξει, δυσκολίες, αποτυχίες και αυτά, και εξής, το αφήνει και λίγο vague, λίγο δηλαδή, έτσι.

Απροσδιορίστο, το τι είναι. Λοιπόν, για μένα προσωπικά ήταν το δεύτερο μεγάλο

fail της ζωής μου. Το πρώτο ήταν η σχολή.

Γιατί εγώ είχα ένα κόλυμα. Εγώ έλεγα θα περάσω ηλεκτρολόγου σου με τσόβιο.

Εντάξει, λέω αυτό δέρω είχα φάει ένα brainwashing, τέλος πάντων,

Δεν το μετανιώνω καθόλου. Όλα γίνανε από εκεί, εντάξει. Ξεκάθαρα.

Όλα γίνανε από εκεί. Ήταν η σωστή επιλογή.

Αλλά το αποτέλεσμα, το σωστό, ήταν άλλο από αυτό που νόμιζα ότι ήταν.

Γιατί εγώ νόμιζα ότι το σωστό αποτέλεσμα θα ήταν μάλλον να τελειώσω τη σχολή

με ένα πολύ καλό βαθμό και να πάρω μια απορρέα. Και τελικά για μένα και το συντοποίησα

χρόνια μετά, το σωστό ήταν να γνωρίσω πέντε ανθρώπους, να παρατήσω τη σχολή

και να κάνω την εταιρεία μας.

Ναι, ξεκάθαρο. Αυτό ήταν το σωστό για μένα. Και εκεί πέρα, δηλαδή,

θεωρώ ότι οι περισσότεροι, τουλάχιστον, συμβιτητές μας ξεκινούσαμε από ένα σχολείο

το οποίο ήταν αρκετά χαμηλά το ταβάνι, ρε παιδί μου, οπότε,

παραπάνω από ένα άτομο φτάνανε στο τι θα πει να είσαι καλός μαθητής,

ρε παιδί μου, ή σχετικά καλός μαθητής.

Το οποίο, άμα είχες μια βασική ενασχόληση και έπιανες κάποια πράγματα στα μαθηματικά

και αυτά ρε παιδί, στο δικό μας πόγμα τουλάχιστον πήγαινες μέχρι ένα σημείο,

δηλαδή δεν είχες σημαντικές διαφορές, και φυνικά πάω σε σχολή όπου είναι τόσο μεγαλύτερο το φάσμα,

και βλέπεις πόσο πιο έξυπνη ή ικανή ή εργατική ή οτιδήποτε θες πες στο άνθρωπο

που υπάρχουν γύρω σου και τρως τρελή σφαλιά, δηλαδή όντως αυτό ήταν τρελή.

Λέγα ότι για μένα το δεύτερο εξάμεινο της σχολής ήταν τυπού βρεγμένη σανίδα στο πρόσωπο, ρε.

Λέω, τι κάνω, τι γίνεται, τι είμαι.

Και μετά κάθεται το σεμινάριο του Διονύσου και του Πέτρου και ευτυχώς.

Πρέθηκε. Πρόσεξε όμως τώρα τι γίνεται. Στην Ελλάδα, μέσα στην κρίση,

το να πεις εγώ δεν τελειώνω τη σχολή μου,

Κοινωνικά ήταν κατακριτέο, εγώ θα πω. Οπότε δεν το πω ποτέ. Ναι, ναι, ναι.

Όταν λοιπόν είχα κάποια προβλήματα, ξέρεις, ρωτούσαν όλοι πώς πήγαινε το σόρσλερ, η εταιρεία, η σόρσλερ.

Επειδή εμπορικά δεν πήγαινε καλά και στο μυαλό μου μόνο αυτό ήταν ίσως σε μένα,

εγώ είχα ένα μάγκωμα πάντα στο πώς θα απαντήσω, τι θα πω για αυτό.

Πάντα. Συχνά είχα ένα μάγκωμα.

Ένας από τους λόγους που είχαμε άγκομα Ήτανε γιατί όταν συζητούσα για αυτό Στους

περισσότερους κοινωνικούς κύκλους Περιμέναν όλοι με το δίκανο να μου πούνε Να πιστρέψουν στη σχολή,

Ισχύει αυτό το ένα Και το άλλο ήτανε Το ότι πώς εσύ ρε παιδί μου σε μια χώρα

Η οποία έχει capital controls Γιατί ουσιαστικά η εταιρεία γίνεται στα capital controls Ναι ναι ναι,

Παίζεις ή ξέρω εγώ Ναι ναι ναι Κάνεις κάτι το οποίο ρε παιδί μου δεν έχει τι,

είναι αυτό που δοκιμάζεις και τώρα θα σου πω δύο άλλα πράγματα πάνω σε αυτό

το οποίο είπες οπότε όταν η εταιρεία εμπορικά δεν πηγαίνει καλά γιατί αυτό είναι

ένα γεγονός όπως είπα πριν και αν δεις μετά πως το σχολιάσεις την αποτυχία,

το οποίο τότε εγώ το βλέπα σαν αποτυχία επίσης,

όταν η εταιρεία εμπορικά απέτυχε.

Για μένα ήταν αυτό που λένε double trouble δηλαδή είπες δεν θα πάω με τον τυπικό

δρόμο για να δοκιμάσω το δικό μου πράγμα το οποίο τελικά δεν μου βγαίνει.

Ναι, άρα μήπως είμαι μαλάκας. Ναι, πρόσεξε, άρα μήπως είμαι μαλάκας.

Και μετά έρχεται το δεύτερο που είναι το κομμάτι που είπες. Για μένα,

η Shorts, η πρώτη ταιρία μέχρι ένα πολύ αργότερο στάδιο ήταν κάτι ταυτικό,

ήταν ένα κομμάτι της ταυτότητάς μου. Δηλαδή,

κλείνει η εταιρεία. Ήταν σαν να πεθαίνει ένα κομμάτι του εαυτού μου.

Και θα σου πω ένα σώμα τώρα που πιάνομαι και χρησιμοποιώ.

Για παράδειγμα, εγώ ωριακά τρεπόμουν να πω ότι κάναμε άλλες δουλειές.

Δηλαδή, για παράδειγμα, για πολλά χρόνια, ενώ η Sorsion ακόμα υπήρχε σαν εταιρεία

και ήταν σχετικά ενεργή, δηλαδή προσπαθήσαμε να την κλείσουμε επιτέλους.

Προσπαθήσαμε να την κρατήσουμε και ενεργή όμως, δηλαδή για κάποια χρόνια ήταν

και ενεργή και είχε μια οικονομική τραστηριότητα η οποία όμως δεν ήταν το ID,

ντρεπόμουν όμως να την πω αυτή την οικονομική τραστηριότητα,

ντρεπόμουν Καταλαβαίνω πολύ το Ένιωθα ότι το να πω ότι ξέρεις τι,

έκανα μια δουλήτσα για κάποιον άλλον ή τους φτιάξαμε ένα λογισμικό ή τους κάναμε

μια εκπαίδευση, κάναμε όλα αυτά τα πράγματα τα οποία κάναμε,

ουσιαστικά που τα κάναμε γιατί για να ζήσει η εταιρεία.

Ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, πραγματικά.

Δηλαδή, τι κάναμε, πέρναμε, κάναμε δουλειές οι οποίες φέρνανε χρήματα στην εταιρεία

ώστε η εταιρεία να συνεχίσει να μπορεί να υπάρχει, ναι, παιδί μου.

Ναι, ναι, ναι, μιλάμε για καθοδεργία, όχι...

Και ντρεπόμουν, μιλάμε, αισθανόμουν, ναι, λες, και εκείνη τη στιγμή ήταν να πω ότι,

έχω μια εταιρεία και έγραφα κώδικα για κάποιον άλλον ναι ναι ναι εν τω μεταξύ

λες και ήμουν να ξέρω εγώ τέτοιο χάλια όχι συμφωνώ απόλυτα και για μένα θα λήξω

αυτό το κομμάτι ότι αυτά πρόσεξε ότι τα έχω ζεστά τα συζητούσα προχθές.

Και ήταν ένα πολύ απελευθερωτικό κομμάτι όταν μπήκα στο ναυτικό τι κάνεις είμαι

ναύτιση τέλειο ε, ναι ισχύει αυτό σε μεγάλο βαθμό είμαι ναύτιση Μην με ρωτάς

για τη δουλειά μου. Είμαι ναύτις.

Θα σου πω, υπήρχε, εμένα ήταν μια καλή δικαιολογία τότε, γιατί υπήρχαν όλες

αυτές οι ερωτήσεις του, τι θα κάνεις, πώς το κάνεις, τι γίνεται με την εταιρεία, θα πάει σχολή.

Οπότε, σε όλους έλεγα τότε, «Α, ο Πάρης και εγώ θα μπούμε στο στρατό,

γιατί μπήκαμε σχεδόν μαζί, ώστε να σκεφτούμε, γιατί θα έχουμε ένα χρόνο να σκεφτούμε,

να δούμε τι θα κάνουμε την ζωή μας».

Οπότε, ξαφνικά, υπήρχε μια παύση σε όλα. Ναι, μόνο που εσύ φρόντισες να μην

έχω ένα χρόνο και να έχω 9 μήνες. Εντάξει, δεν πειράζει αυτό.

Δηλαδή, παρότι εμείς, δεν νομίζω ότι είχαμε λιγότερη εμπορική δραστηριότητα

όσο είμαστε στρατό. Δηλαδή, αν το σκεφτείς. Όχι.

Είχαμε όμως μια πολύ καλή δικαιολογία. Ναι, ώστε να μην έχουμε τις ερωτήσεις

που, επειδή μάλλον από τη συζήτηση και οι δύο ήσαν, είμαστε αποτυχημένοι στο που κάνουμε. Ναι.

Ότι δεν χρειάζεται τουλάχιστον να εξηγήσουμε σε κάποιον άλλον.

Ναι. είμαστε αποτυχημένοι, αλλά το ξέρουμε μόνο εμείς και όλα καλά.

Δεν μας δω τι έκανε. Συστάσει, συστάσει, συστάσει.

Παρεπιπτόντος, το αγαπημένο μου πράγμα να κάνουμε τότε ήταν τα workshops.

Ήτανε πολύ καλά. Ήτανε το αγαπημένο μου πράγμα γιατί συνειδητοποίησα κιόλας

ότι η επικοινωνία με τους ανθρώπους ήταν πολύ πιο σημαντική από την όμιζα στο

επαγγελματικό μου κομμάτι.

Το ότι είχαμε κάνει, αν θυμάσαι, ένα workshop το οποίο ήταν ωριακά μία εβδομάδα

πριν πώς στρατώ εγώ και είχαμε κλείσει το workshop και δεν είχε ανακοινωθεί

η ΕΣΟ πότε θα είναι και απλά ελπίζω Α, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι,

ναι, ναι, ναι, έχεις δίκιο, έχεις δίκιο και το δεύτερο workshop το οποίο μάλιστα

ήταν και μεγάλο ήταν νομίζω δύο δεκαήμερα, αν θυμάμαι καλά Ναι,

περίπου Α, κάτσε, αυτό ήταν αυτό που εγώ νόμιζα ότι είχα 45 λεπτά και είχα μια

μισή ώρα μπροστά μου και τελειώσεις στις 45 λεπτά καλά το έχουμε κάνει και αυτό,

δεν ξέρω αν ήταν αυτό αλλά.

Ήταν ένα works το οποίο νομίζω το είχαμε βγάλει κοντά 10 μέρες και ήταν σε δύο

διαφορετικές ομάδες οπότε ήταν ουσιαστικά δύο-δεκαήμερα νομίζω αυτό ήταν ok και το οποίο.

Βρίσκαμε και προσοδούσαμε να οργανώσουμε τις άδειες μας στο στρατό τα μισά να

τα κάνεις εσύ, τα μισά εγώ εγώ καταδύναμε τα Γιάννενα, τα δέμινα Γιάννενα πάνω,

Το οποίο άμα το σκεφτείσαι βαλάκα ήταν.

Ακραίο θράσος να πας και να πεις έναν οργανισμό ρε παιδί μου.

Ναι, ναι. Πολύ μεγάλη εταιρεία τότε. Ναι, ναι. Το έχω.

Το οποίο προφανώς η δουλειά βήκε χαμάτη ρε παιδί μου και το αποτελείσμα ήταν

τέλειο. Ναι ρε φίλε γιατί βάζουμε η μεράκι μας, μοιάζει. Αλλά το ότι εγώ για

να το βγάλω το workshop έπαιρνα παρασκευή τέτοιο.

Άδεια. Όχι άδεια. Έπαιρνα, είχαμε διάφορες.

Υπηρεσίες Βάρη δίσεις στο ναυτικό Αν ήσουν αθαλαμοφύλακας δεν μπορούσες να φύγεις,

Οπότε όλοι όμως δεν θέλανε να έχει κανείς το,

θαλαμοφυλίκι παρασκευή Την παρασκευή κανείς δεν ήθελε να έχει στα μαγειρία το

καθάριμα, τις κατσαρόλες Γιατί φαριόδοσαν,

Ήτανε, έπρεπε να κάνεις κάτι ενώ τα άλλα ήταν απλά να κάτσουν μια ώρα,

δύο ώρες Νομίζω ότι θα λαμωφυλί και για να μπορούν να φεύγουν ότι δεν το θέλανε.

Γενικά, εντάξει, προφόλουσα να μην έχουν κάνει υπηρεσία, αλλά εγώ τι έκανα,

έβαζα πάντον αυτό μου εκεί,

πήγαινα και έπλενα και μετά έφυγε απλά λίγο πιο αργά και πήγαινα να κάνω τα

workshops στη βιβλιοθήκη, στα Γιάννα, στο Πανεπιστήμιο, όπου πήγαινα εκεί πέρα

και έγραφε, αρεμπέντε μου, slides και αυτά για να τα έχω έτοιμα,

γιατί προφανώς δεν είχα χώρο να φτιάξω καντά slides, δηλαδή.

Και κατέβανα μετά με άδεια για να κάνουμε τα workshops. Τρελό.

Έμα, γαμάτο, έλα ρε, φιλωρέο ήταν αυτό τώρα. Το οποίο και τότε,

ξέρεις, δεν το συνειδητοποίησα, αλλά γαμάτο. Δηλαδή, ήταν τρελό.

Και θα σου πω το εξής, αυτό πιθανό να έχει τροφοδοτηθεί και σε ένα βαθμό από το ότι,

Δεν χρειαζόταν να δώσεις πουθενά αναφορά για το τι κάνεις και τι δεν κάνεις.

Οπότε απλά έχεις το μυαλό σου να πάει εκεί που έπρεπε να πάει.

Ναι, ξεκάθα. Επαγγελματικά. Το οποίο δηλαδή και κοιτώντας πίσω,

αυτό ήθελα να πω το άλλο τι.

Το θεωρώ, διαφωνώ τελικά με την έννοια της αποτυχίας και του λάθους.

Σε μεγάλο βαθμό, προφανώς και υπάρχει.

Απλώς σε μεγάλο βαθμό πολλά πράγματα είναι βιώματα που συμμαθαίνουν κάτι. Ναι.

Και είναι λίγο φιλοσοφικό αυτό

το οποίο θα σου πω, αλλά δεν θεωρώ σωστό το να ορίζεις κάτι αποτυχία ή.

Αποτυχία ανάλογα με το αν ανταποκρίθηκε στις τότε προσδοκίες σου.

Και θα σου πω γιατί, γιατί σημανσία έχει το μάθημα το οποίο θα πάρεις από αυτό,

το βίωμα, γιατί μάθημα παίρνεις και από τις επιτυχίες και από τις αποτυχίες.

Θα λέω τώρα σε εισαγωγικά τελικά αν αυτό ήταν για σένα ωφέλιμο για τη ζωή σου,

δηλαδή για μένα κοιτώντας το πίσω αντικειμενικά δεν έχω πάρει το πτυχίο μου, αυτό είναι ένα γεγονός,

Στην πραγματικότητα όμως το ότι εγώ βρέθηκα σε αυτή τη σχολή,

και σε συνδυασμό με το ότι εγώ δεν μπορούσα αυτή τη σχολή να την φέρω εις πέρας

να την ολοκληρώσω είναι αυτό το οποίο με οδήγησε να βρω το πάθος μου για τις

start-ups και τις εταιρείες και την τεχνολογία τελικά.

Οπότε πώς μπορώ εγώ αυτό να το πω, είτε λάθος είτε αποτυχία,

όταν ξέρω τώρα ότι αυτή η ζωή είναι σωστή για μένα.

Καταλαβαίνεις τι λέω. Καταλαβαίνω τι λες και νομίζω ότι τελικά,

αποτυχία, επιτυχία καταρχάς σίγουρα είναι κάτι υποκειμενικό.

Δηλαδή μπορεί για παράδειγμα να κάνουμε ακριβώς μια καριέρα δύο άτομα και ο

ένας να αφαιρείται ότι είναι αυτό το επιτυχημένο και ο ένας αποτυχημένο.

Άρα λοιπόν ακριβώς αυτό που λες. Πάλι πίσω στο κομμάτι αυτό.

Τώρα στο τι είναι επιτυχία ή αποτυχία νομίζω ότι για μένα τουλάχιστον σαν Αντώνης

είναι πηγαίνοντας πίσω να δω μια κατάσταση και να είμαι χαρούμενος με αυτό που

έγινε, δηλαδή πώς να σου πω ευχαριστημένοι με αυτό που έγινε, αυτό δεν θέλει επιτυχία,

προφανώς άμα ρωτήσεις, δηλαδή οποιονδήποτε και να ρωτήσεις, άμα του πεις προτιμάς

να κάνεις όλους και να πετύχει, να αποτύχει ή μάλλον,

να βγάλει χρήματα και να μην βγάλει χρήματα για να το πάμε λίγο πιο έτσι,

σε πιο αντικειμενικό κριτήριο, έχω όλοι το σου πω, ναι προφανώς προτιμώ να βγάλει χρήματα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι αν δεν βγάλει χρήματα είναι αποτυχία. Πρόσεξε,

εγώ δεν είμαι σίγουρος και θα σου πω μετά γιατί.

Το έχω σκεφτεί αρκετά και θα

σου πω μετά γιατί. Συνέχισε όμως απλά θέλω να κρατήσω και θα σου μιλήσω.

Αλλά πηγαίνοντας πίσω, ναι η επιτυχία μας σχολεί δεν ήρθε ποτέ.

Δεν ήμασταν επιτυχημένοι φοιτητές. Αλλά το ότι βρεθήκαμε σε μια σχολή με τόσους

έξιπνους ανθρώπους γύρω μας,

με τους οποίους μπορέσουμε να κάνουμε παρέα να συνεργαστούμε σε μαθήματα,

να συνεργαστούμε εταιρικά να δούμε πώς δουλεύει Να κασιάκω.

Δηλαδή όλα αυτά τα πράγματα τα οποία ζήσαμε μέσα σε αυτή τη σχολεία,

ούτε θεωρώ απόλυτα επιτυχία, ρε παιδί μου, το τέτοιο.

Δηλαδή πολλοί έχουν τύχει κατά καιρούς να με ρωτήσουν, «Α, άρα θεωρείς ότι δεν

ήταν αυτή η σχολή για σένα».

«Φ'ακ νο», δεν θα άλλαζα με τίποτα την πορεία μου μέχρι εκεί πέρα.

Δηλαδή το ότι βρέθηκα εκεί που σημαίνει ότι πήρα κάποιες βάσεις,

έμαθα ότι δεν είμαι πιο έξυπνος άνθρωμα στον κόσμο, πριν θεωρούσα ότι όλοι,

ότι είμαι πάρα πολύ έξιμνος με εγώ και μετά υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι είναι

λίγο τρέξιμνος με εμένα δεν θεωρούσα ότι έχει κάποιος πιο έξιμνος από εμένα,

το οποίο αυτό ήταν τρελή σφαλιά άρα αλλά αφύπνιση και να καταλάβω ότι ξέρεις

τα πράγματα δεν είναι ρε παιδί μου.

Άρα λοιπόν να φτάσεις εκεί πέρα για να κάνεις όλα αυτά τα πράγματα να γνωρίσεις

όλους τους ανθρώπους που εισθάρουμε πάρα πολύ χαιρός ότι είμαστε πλέον,

17 χρόνια γνωριζόμαστε, ας πούμε, και δουλεύουμε μαζί τα 15 από αυτά. Αυτό το πράγμα δεν...

Μπορείς να πεις ότι εγώ θα πάω στη σχολή και θα βρω κάποιον σαν τον πάρη για να συνεργαστώ.

Όχι, fuck no. Μπορείς να τον βρεις επειδή πήγες, ξέρω εγώ, για μπήρες.

Ναι, κατασκήνωσες, ξέρω εγώ, whatever.

Δεν μπορείς να πεις ότι άμα κάνω τα ίδια βήματα θα έχω την ίδια εξέλιξη,

αλλά βλέπω τους προς τα πίσω,

βρέθηκα σε κάποιες καταστάσεις κράτησα αυτές που θεωρούσα ότι για μένα είναι

καλύτερες και αυτό κάπως έχει φέρει τα πράγματα τα πράγματα που είναι σήμερα,

δεν μπορείς να πας και να πεις άκη ξέρεις τι θέα ήθελα να έχω βγάλει τη σχολή

να έχει βγάλει αυτά το σόρτσλερ,

δεν μπορείς να τα κάνεις όλα ναι και θα σου πω και είδες που σου είπα θα σου

μιλήσω για κάτι τι για να μιλάμε για κάτι εμ.

Δεν πιστεύω ότι το να πάει κάτι όπως πρέπει σε εισαγωγικά, μια εταιρεία να πετύχει

ή να μην πετύχει, μια σχολή να πετύχει ή να μην πετύχει, κοιτώντας πίσω ένα

απαραίτητο ότι λες ότι αυτό έπρεπε να πάει έτσι.

Γιατί σου λέω, αν πετύχει είναι η σχολή για μένα, τίποτα από αυτά δεν θα έχει γίνει. Σωστό.

Μπορεί να έχει γίνει, γιατί μπορεί να έχεις πάει κάπου αλλού μετά, να έχεις κάνα σπίνο.

Προφανώς και δεν ξέρω. αλλά κοιτώντας πίσω λέω δεν θα μπορούσα να ευχηθώ για

τίποτα περισσότερο από αυτά,

έχει πολύ σημασία δεν θα μπορούσα να ευχηθώ για τίποτα περισσότερο,

όλα αυτά δεν θα μπορούσα να ευχηθώ για τίποτα περισσότερο κοιτώντας πίσω σε

εποχές που ένιωθα η απόλυτη αποτυχία κοιτώντας τα τώρα γιατί κοιτάζω,

όλες αυτές οι αποτυχίες πως έχουν βοηθήσει εμένα υποκειμενικά να έχω μια ζωή

με την οποία είναι ικανοποιημένους. Π.χ.

Η αποτυχία η εμπορική του σόρσλερ μου έχει δώσει μια πολύ μεγάλη ανθεκτικότητα,

κοιτώντας στο κομμάτι της αποτυχίας και το γεγονός ότι μπαίνω στη σχολή μια

χαρά δεν πάει πάμε σόρσλερ μια χαρά έπαιξε το ρόλο του δεν πάει.

Μετά μικρή κουβέντα πάει κάποιος σεζόν καλές κάποιες κακές Κάποιες σε ζώνες

φέρνουν πολλούς πελάτες, κάποιος κανέναν. It's ok, αυτό είναι η ζωή.

Και όλα αυτά με έχουν εκτός προφανώς από τους ανθρώπους, δηλαδή,

ξεκινώντας από εσένα και όποιον άλλον έχω γνωρίσει το πόσο τυχερός είμαι για

αυτό που έχει συμβεί στη ζωή μου,

κοιτώντας και σε προσωπικό κομμάτι, αυτές οι συγκεκριμένες αποτυχίες έχουν συμβάλλει αρκετά πρόκειες.

Στο να είμαι ήρεμος με πέντε πράγματα. Τώρα, το επόμενο κομμάτι κοιτώντας,

δηλαδή τώρα, με τη Logic, δηλαδή την εταιρεία που θεωρώ ότι έχουμε κάνει την

καλύτερη δουλειά από οτιδήποτε έχουμε κάνει συνολικά οργανωσιακά σαν κομμάτι.

Δεν θεωρώ ότι τεχνικά ακόμα έχουμε κάνει την καλύτερη δουλειά της ζωής μας εδώ. Όχι. Θα το πω.

Αλλά είμαι ήρεμος με αυτό. Γιατί ξέρω τι θα γίνει όταν έρθει η ώρα.

Αλλά εποχές με πολλούς πελάτες Εποχές με λίγους πελάτες Πώς διαχειρίζονται αυτά

τα οικονομικά Έχουμε κάποιες υποχρεώσεις παραπάνω Έχουμε μια ομάδα,

Life has happened Πολλές φορές ενώ είμαστε σε αυτή την εταιρεία Και πραγματικά,

Νομίζω ότι είναι το πρώτο έτσι φθινό πρώτη χρονιά που μου είναι πολύ ρεμός και,

να τα συζητάω αυτά τα πράγματα. Και.

Να μην έχω κάτι να με κρατάει πέραν από το να σκέφτομαι ότι κοίταξα,

εγώ έχω να κάνω ένα πράγμα, την καλύτερη δουλειά που μπορώ.

Όταν βάζω τον εαυτό μου θα βάζω τον καλύτερο εαυτό, τον καλύτερο εαυτό σε αυτό.

Και αν είναι να βγει το καλό αποτέλεσμα θα βγει. αλλά δεν θα είναι επειδή εγώ,

κόλλησα ότι είναι ένα κομμάτι του αυτού μου και αυτό πρέπει να...

Όσο σκέφτομαι ότι αυτό πρέπει να πετύχει έτσι και πρέπει να πετύχει και αλλιώς

όλα αυτά παίρνουν χώρα από τη δημιουργικότητα μου.

Και γι' αυτό σου λέω ότι είναι η πρώτη φορά που νιώθω ότι είμαι έτοιμος να τα τσακίσουμε όλα.

Τι που δεν υπάρχει φρένο για μένα. Αλλά άμα δεν κάτσει ρε φιλίτς οκ,

νομίζω ότι θα έχουμε κάνει αυτό το οποίο πρέπει.

Θα πατήσω αυτό και να σημείωσω δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι δεν θέλω να

πάμε και στο σημείο να α, όλες αυτές οι αποτυχίες με έκανα αυτό που είμαι σήμερα.

Δηλαδή, μην το πάρουμε λίγο μελοτραματικά. Θεωρώ ότι αν έχεις μια αναζήτηση,

είτε το ξέρεις είτε το ξέρεις, θεωρώ ότι όπως και να έρθουν τα πράγματα της

ζωής, πάντα όταν έρχονται οι ευκαιρίες θα τις πιάνεις και θα τις τραβάς.

Άρα είτε πάες καλά σε σχολή Θα έβρισες κάποια άλλη ευκαιρία μετά Να κάνεις αυτό

που τελικά θέλεις τώρα Γιατί μάλλον έχεις ανακάλεσμα σε κάποια πράγματα.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει συνταγή για το πως θα φτάσει ο καθένας στο κάλεσμα του,

αλλά αν όντως έχεις ένα κάλεσμα και όχι απλά είδα τη Θεράνος και εγώ θέλω να

γίνω ή μικρό τριετροπενερ, θα είναι κανιά μου ξέρω εγώ ή οτιδήποτε.

Δηλαδή, άμα ρε παιδί μου δεν ξεφύγεις από τα τυπικά πράγματα του τι θα πει επιτυχία

και δεν πας και διαβάσεις ένα άρθρο για κάποιον άνθρωπο και πεις θέλω να γίνω στον αυτόν,

και πας και πεις ότι εγώ θέλω να κάνω κάτι με τεχνολογία θέλω να κάνω κάτι με

γεωργία οτιδήποτε θέλει να καταπιαστεί ο καθένας,

συνεχώς θα βρίσκονται ευκαιρίες μπροστά όχι γιατί κάποιος είναι πάρα πολύ τυχερός

και άρα τα πράγματα έρχονται αλλά γιατί αν έχεις τα ανακλαστικά και,

τα έχεις προσανατολίσει σε μια κατεύθυνση αυτές οι ευκαιρίες θα είναι αυτές

οι οποίες θα είναι πιο ξεκάτερες πάντα μπροστά σου που θα έρχονται γιατί όπως

και για εμάς θα έχουν έρθει πολλές ευκαιρίες που θα μπορούσαμε να κάνουμε πολύ

διαφορετικά πράγματα αυτό που κάνουμε,

πιο επιτυχημένο για κάποιους ενδεχομένως εμείς δεν είχαμε αυτά τα ανταγκλαστικά όχι γιατί δεν,

μάλλον δεν το ψάχναμε τόσο πολύ.

Δηλαδή έχουμε πάρα πολλούς πολλοί επιτυχημένους σε ακαδημαϊκά συμμετείτες και

φίλους, σε επαγγελματικά συμμετείτες και φίλους, σε μεγάλες εταιρείες,

σε μικρές εταιρείες σε στάρταψ, σε συγμένες, σε τα πάντα δηλαδή αν μας σκεφτείσαι

με τον κύκλο μας μπορείς να βρεις,

για οτιδήποτε υπάρχει στο τεχνολογικό κομμάτι προφανώς που είναι το μεγαλύτερο

κομμάτι του έναν πάρα πολύ επιτυχημένο φίλο που έχουμε στο καθένα από αυτά,

και ναι θα μπορούσαμε να είμαστε και εμείς κάτι σαν αυτό, γιατί δεν είμαστε

γιατί μάλλον τα αντανακλαστικά μας μας έχουν στρίψει κάτι διαφορετικό μπορεί

να είναι μαλακή αυτό μπορεί να είναι χειρότερο για κάποιους άλλους Αλλά.

Δεν νομίζω ότι.

Όλα αυτά σε κάνουν αυτό που είσαι Αλλά τα αντανακλαστικά σου και,

το βλέμωσαι, το στρέφεις κάπου Και άρα κάποια πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα όταν

είναι προς τα εκεί Και λιγότερο ξεκάθαρα όταν είναι από άλλες μεριές Δεν πιστεύω

ότι είναι αμοιβέως αποκλειόμενα Θα σου πω Δηλαδή.

Πρόσεξα. Έχεις κάποια αντανακλαστικά. Βασικά περίμενε.

Μπαίνεις στη σχολή και πηγαίνω πίσω στη σχολή γιατί όταν είσαι ένα παιδί 17 χρονών.

Δεν έχεις δει τίποτα στη ζωή. Η αλήθεια είναι αυτή. Εγώ μπήκα στη σχολή για

να κάνω ανανεώση πιστεύεις.

Ακριβώς αυτό ήθελα να σου πω. Ότι είσαι ένας άνθρωπος ο οποίος κυριολεκτικά,

ακόμα Ανεξαρτήτως Και μεγαλώνοντας ακόμα Ανεξαρτήτως,

Πόπο φίλε hot take έρχεται Ανεξαρτήτως του Τι πιστεύεις ότι θέλεις Ή τι πιστεύεις

ότι ξέρεις Το μαθαίνεις όταν γίνει Τελικά Σίγουρο Αυτό έχει πάρα πολύ σημασία Δηλαδή λες Α,

εγώ Θέλω να μπορώ να κάνω ανανεώσιμες πηγές ενέργειας Γιατί με έχουν ψήσει Και

συνειδητοποιείς Μέσα σε αυτή τη σχολή Ότι σου αρέσει να γράφεις Android οι δεφαρμογές.

Ναι, αλλά πρόσεξε γιατί μπορεί να το δεις έτσι που είναι το παγόβουν,

αλλά υπάρχει και από κάτω το οποίο λέει ότι, α, θα πάσω τη σχολή,

γιατί έχει και για υπολογικές ας πούμε ψηλά αρέσουν και ναι.

Το οποίο δεν το έκανα συνειδητά εκείνη στιγμή, αλλά στο υποσυνείδητο μου έτρεχε.

Αλλά, ακόμα και αυτό να πεις. Ακόμα και αυτό να πεις.

Γιατί υπάρχει και το επόμενο που με λες, α, ωραία, μου αρέσουν οι Android εφαρμογές,

και μετά συνειδητοποιείς κάτι άσχετο ότι σου αρέσουν οι εταιρείες Ξέρεις τι πιστεύω όμως θεωρώ ότι.

Και αλλιώς δεν είχε παιχτεί η φάση μέχρι εκείνη τη στιγμή κάπως θα υπήρχε ένα

αντίστοιχο ερέθισμα με το Titsου και τις Αντωνίδι εφαρμογές,

με το Source και τις εταιρείες κάπως όλα αυτά πιθανόν, αλλά γι' αυτό προσπαθώ

να σου πω ότι για μένα δεν υπάρχει έννοια της αποτυχίας,

αλλά υπάρχει έννοια του τι ρόλο έπαιξε το κάθε τι σε σένα δηλαδή τελικά,

πρώτα απ' όλα ποια πόρτα σου άνοιξε γιατί είναι πράγματα που απλά σου ανοίγουν

πόρτες η πρώτη φορά εγώ που μπήκα στο σεμινάρο γουμπ εφαρμογών άνοιξε όλη μου την υπόλοιπη ζωή,

πρόσεξε, είναι ένα σημείο στο οποίο κάνει φόρου και πραγματικότητα.

Δεν είναι ξεκάθαρο αυτό υπάρχει το σημείο που εγώ έχω βγει στα Starbucks με

την πρώην του φίλου μου τότε ενός καλού μου φίλου δεν λέω ονόματα για να μην

εκθέσω κανέναν εντάξει, είμαι στα Starbucks με την πρώην του,

και μου λέει υπάρχει αυτό το πράγμα, γιατί δεν πας.

Είναι ακραία η τύχη. Εγώ το έμαθα αυτό επειδή ούτε στο φόρου μου έμπαινα.

Χέστηκα για όλα αυτά της σχολής. Εντάξει.

Πήγαινα στη σχολή για να δω. Τσάκωνα στα διαλύματα, έβαζα στο κέντριο που και έβλεπα. Τσάκωνα.

Έτρωγα σάντουιτς, κοτοπουλάκια, πολιτικούς μηχανικούς πίσω σπίτι. Δυνατό.

Και πήγαινα μάλλον μόνο για να μιλάω με ανθρώπους και να περνάω καλά.

Και πάω μια φορά Starbucks και μου λέει, εσύ δεν κάνεις τίποτα με τη σχολή μου,

πήγαινε σε αυτό το σεμινάριο αφού σου αρέσει να κάνεις sites.

Τίποτα και έκανε fork η πραγματικότητα να ξέρεις.

Δεν είναι όλα fork, εντάξει να το πω. Είναι πολλά όμως, είναι το πώς εξαφνικά

βρεθήκαμε στο Startup Weekend.

Στα ρωτάμε λάει βάθινες. Μπράβο,

ναι, ναι, ναι. Αυτό ήθελα. Που εκεί πέρα βρέθηκε ο Μπαγόνης ή ο Τόγιας.

Ναι, πόντους. Σκέφτησε, κάποια πράγματα που έχουν γίνει τώρα 15 χρόνια πίσω

με ανθρώπους που έχει τύχει να κρατήσει ακόμα επαφή, που έχουν δουλέψει μαζί,

που έχουν κάνει τόσο πράγματα. Ναι.

Και αυτό ήταν από ένα τυχαίο φάκιντ. Γιατί είναι Σάββατο, θα πάω να γράψω κώδικα,

στην Αμερικάνικη Πρεσβεία που ήταν αυτό κάπου νομίζω πώς ξέρω εγώ βρεθήκαμε στο.

Crazy business idea το οποίο το είχαμε βρει randomly στο ίντερνετ και από το οποίο,

το θυμάσαι ίσως αυτό το meeting που αργούν να μας στείλουν τα λεφτά και έχει

μπει ο μανούσης μέσα και το λέει πακέτο όνομά του δεν πειράζει και λέει παιδιά

απλά θέλω να ξέρω να μιλήσετε με τον δικηγόρο μου αφού την πήγα από εδώ.

Και μας βάλετε ότι έφτασε ο Same Day ξέρε εγώ ή κάτι τέτοιο.

Ναι ρε. Όχο εντάξει θα το στείλες τον Αντώνη να το δει.

Και μετά από αυτό φύγαμε και πήγαμε γιόνο μαλάκα τρεις εβδομάδες στο Redwood

όχι στο Φρασίσκο. Ναι, ναι, ναι.

Αλλά πίσω στο κομμάτι της αποτυχίας αυτό το οποίο ήθελα να πω είναι το εξής είναι το ότι,

Πολλές φορές υπάρχει ένα κόλλημα και τι θα γίνει, και άμα αποτύχω και ποιος

είμαι και και και και όλα αυτά τελικά σε κρατάνε πίσω από το,

να ζήσεις το μάθημα που να πάρεις εκείνη τη στιγμή, whatever that is και να

βάλεις πρόσεξη, αυτό που σου λέει έχει πάρα πολλή σημασία,

να βάλεις τον καλύτερό σου, τον πραγματικό σου αυτός αυτό, χωρίς να σε κρατάει

κάτι πίσω και νομίζω ότι είναι και θέμα.

Της επιβίωσης δηλαδή σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που έχουν περάσει πολύ πιο δύσκολα

πράγματα από εμάς αλλά το να έχεις περάσει κάποια πράγματα και να έχεις επιβιώσει το οποίο λέει,

τελειώνει ο μήνας και είμαι μείον 100 ευρώ ή ξέρω εγώ μείον όσα είμαι ότι μέσα

σε όλα αυτά μπαίνω στρατό που σημαίνει μηδενικό εισόδημα, με ένα σπίτι να τρέχουν έξοδα,

με πολύ ωραίες νομοθετικές αλλαγές που βάζουν ξαφνικά εμπράμμα που λέω στο στρατό,

εμένα ήταν η φάση που ήρθαν όλα αυτά τα αναδρομικά και πήρω ένα έφκατα.

Δηλαδή, δεν λέω ότι αυτά δεν είναι καταστροφικά πράγματα. Πάνω χειρότερα πράγματα από αυτά.

Δεν θέλω να πω εκεί πέρα. Αλλά το ότι ξέρω ότι έχω φτάσει εκεί και ότι κάπως

ρε παιδί μου τα πράγματα συνήλθανε. Ακριβώς αυτά.

Αυτό προσφατώ να πω. Ξέρεις τι λέω. Οκ και λέω.

Θα ξαναφτάσουμε εκεί. Θα ξαναφτάσουμε. Συμφωνώ. και προφανώς δεν μπορείς να

πεις κάτι τέτοιο σε κάποιον άνθρωπο ο οποίος πηγεί σκέφτεται αν θα έχει βαγητό

για τα παιδιά του τον επόμενο μήνα προσγείωση πάνω απ' όλα αλλά όταν φεύγουν κάποια βασικά πράγματα,

είναι τρελή μαλακία,

να σκέφτεσαι την αποτυχία με το τι θα πει ο κόσμος τι προφιλ είχα και τι προφιλ

έχω τώρα αυτό είναι τρελό πρόσεξε.

Πω αν θα τα ξανακαταφέρω,

Τι θα πει να τα ξανακαταφέρω και όλα αυτά. Και νομίζω ότι αυτό το οποίο είπες είναι το πιο σημαντικό.

Ότι, ok, δεν πάει logic, κάτι θα ξαναβρω στη ζωή μου.

Πιθανόν κάτι να ξαναβρούμε στη ζωή μας. Ή whatever. Εγώ ξέρω πέντε πράγματα.

Μου κόβει λίγο, είμαι εργατικός, είμαι παρόν, η αγορά αυτή δεν είναι καθιστραμμένη.

Οπότε...

Κυριολεκτικά όσο... Το ρίσκεις. Ναι. Το ρίσκεις. Ρε παιδί μου,

η ζωή είναι γεμάτη δυσκολίες.

Και ζούμε έναν...

Ρε παιδί μου, το...

Είναι και μερικά πράγματα που δεν μ' αρέσουν. Δηλαδή βλέπω όλα αυτά τα post

που λες, αυτά τα από πώς έκανα, πώς πέτυχα, πώς τέτοιο. Δηλαδή,

καταρχάς δεν ξέρω κανάμε να ξεκινάμε από εκεί. οπότε εγώ πλέον δεν ασχολούμαι

εγώ ξεκινάω με το ότι μάλλον δεν είναι αλήθεια,

μπορεί και να είναι ξέρεις κάτι έχω συνειδητοποιήσει τι σου έλεγα τελικά που

πολλοί άνθρωποι και πολλές εταιρείες υπάρχουν πολύ παραπάνω για λόγους τύχης

παρά για λόγους skill εκεί που είναι.

Θεωρώ το ίδιο σου το έλεγα κάποια στη Middle Cup το βλέπω τώρα και για το DHS

δηλαδή βλέπω τώρα ειδικά δεν ξέρω rage bait κάνει δεν ξέρω τι κάνει αλλά βλέπω το,

το επίπεδο αναρτήσεων και σχολιασμού που κάνει είναι, μιλάμε για δάπεδο,

μιλάμε για δάπεδο αυτό το πράγμα και λέω δάπεδο ρε, τελώς ρε εσύ τώρα,

δεν ξέρω αν τα είσαι κάτι post που λέει έκανα rewrite αυτό σε Django ή οτιδήποτε

κουράζομαι, κουράζομαι το

ενώ κάνω και μοιότητα βλέπω επειδή κάνουν ρηπόστα άλλοι και τα σχολιάζουν,

και λέω εντάξει, προφανώς είναι ένας άνθρωπος,

πάρα πολύ φιλόδοξος οπότε τα πηγαίνει όλα ευθεία και ο δοστροτήρας και μια χαρά εμ...

Αλλά κάτω τα άλλα τύχη. Πολύ καλή τύχη και γνωριμίες από τη βλέπ. Το οποίο παίζει.

Το οποίο παίζει πάρα πολύ. Θέμα distribution. Άλλο επεισόδιο. Είναι και ok.

Εννοείται ότι είναι ok. Κάτι ας πούμε που νομίζω ακόμα έχουμε σαν τέτοιοι είναι ότι μη ζητήσουμε χάρη.

Υπάρχει μια... Τα λέγαμε και με τον Πάνο αν το θυμάσαι όταν είχε έρθει πέρυσι.

Και θα σου πω εγώ επαναλαμβάνοντας αυτό το οποίο λέγαμε με τον Πάνο και που

το λέω και για να το ακούσουμε και γενικά νομίζω ότι είναι άλλο το να είσαι

ζήτουλας ναι, εντάξει, όντως κανένας δεν θέλει να ζήτουλου.

Και είναι άλλο το να πηγαίνεις και να λες, να σου πω, έχω μια ιδέα μπορούμε να κάνουμε λοιπόν,

μιλούσαμε με ένα παλιό μας πελάτη και φίλο μας κάποια στιγμή και μας έλεγε πως

ενώ μιλούσαμε με μια εταιρεία τους πρότεινε εκείνος να πάει εκεί δεν θυμάμαι

τώρα σε τι θέση και ο τύπος τους είπε, παιδιά, να έρθω να τα γραμίσουμε όλα.

Αυτή ήταν η τάκη, θα σου πούμε μετά.

Κάπως αλλιώς συνεργαστήκαμε με αυτή την εταιρεία, αλλά αυτό είναι κάτι το οποίο,

στο παρελθόν δεν θα το έλεγα ποτέ.

Τώρα το λέω, δηλαδή δεν το πουλάω πολύ, δεν είμαι...

Δεν το έχουμε την παπατζιά είμαι ο χειρότερος αλλά νομίζω ότι πλέον έχω αρχίσει

σιγά σιγά άμα έχω μια ιδέα την επικοινωνώ τύπου λέω ok σκέψε δεν υπάρχει καμία

πιέση αλλά νομίζω ότι εκεί μπορούμε να κάνουμε πολύ καλή τελειά,

άμα τύχει και μερικές φορές παίρνω και την πρωτοβουλία,

να επικοινώνω σου είχα έστειλα ένα email πριν που σου έστειλα θα στείλω άλλο

ένα μετά δεν ξέρω άμα κάτι θα κάτσε αλλά είναι ειλικρινή αυτά,

by the way, όντως τα πιστεύω και τα λέω.

Πολλές φορές, εγώ το έχω ζήσει και πάρα πολύ και με το job card το οποίο έχει

πολύ μεγαλύτερη εφαρμογία με αυτό που είχαν το προγραμματιστές που κάναμε κατά

καιρούς, δηλαδή ούτε προγραμματιστές μπορούσα να τους πω, παιδιά το γκλ μας

που ήταν προγραμματιστές,

στην καθημερινότητα μου δεν μπορούσα να πω «Α, ξέρεις τι έχω έγινε και προγραμματιστές,

έλα ξέρω εγώ να μπει στο σώρισμα μου λέει όλος φίλε έχω καφέ ξέρω τι μου λες

και στάνε άσχευτο τελείως ενώ τώρα το job card είναι περισσότερο και πραγματικά

είναι ένα καλύτερο προϊόν από τα άλλα,

το ίδιο οικονομικό ή πιο οικονομικό ανάλογα την περίοδος του ανταγωνιστή που

βλέπεις και θα έχεις μια καλύτερη εμπειρία και παρόλα αυτά πάλι σκέφτομαι α

μην του πω, δεν του κάνει χάρη, εγώ του κάνω χάρη δηλαδή προφανώς,

100% αυτό είναι λίγο μαλακέτη είναι ελληνική νοοτροπία αυτό δυστυχώς νομίζω

ότι είναι γενικότερη ότι αυτός ο οποίος με πληρώνει μου κάνει χάρη αυτό υπάρχει

δυστυχώς σαν νοοτροπία Νομίζω έχουν υπάρξει πολύ φτωχή χώρα και αυτό έχει...

Όχι όντως, και είμαστε φτωχή χώρα σχετικά τουλάχιστον. Στα ευρωπαϊκά επίπεδα πάντα μιλάω.

By the way, σου είχα πει ποιο είναι το μέτρικ μου για το οποίο είναι πλούσια

και φτωχή χώρα. Τα AirPods Pro. Τα AirPods Max.

Λοιπόν, ανάλογα με τα πόσα AirPods Max... Και σε τελικίες. Ναι, και σε τελικίες.

Είναι το κλασικό που μπαιχε τώρα. πας στην τανία και μπαίνεις μέσα στο λεωφόρι

δεν υπάρχει περίπτωση να μην υπάρχει ένα παιδί με έρωπον της ΜΑΚς.

Είναι δεδομένο. Πολλοί ρε φίλοι πόσες είναι 700 ευρώ. Νομίζω ότι δεν ξέρω αλλά είναι...

Βγάζουν λεφτά ρε φίλε και εντάξει. Σκέψου ότι είναι μια χώρα με νομίζω σχεδόν,

διπλάσιο από την Ελλάδα με τους μισούς κατοίκους. Έλα ρε εσύ. Ναι.

Νομίζω. Άρα κατακεφαλή κοντάω 4 επί.

Καλό δεν.

Είναι αυτό το θέμα Έχει σημασία Όχι δεν είναι αυτό το θέμα που συζητάμε Προφανώς και έχει σημασία Αλλά,

Πρόσεξε,

Πάλι, σκέφτεσαι. Θα πάω στον άλλο και θα του πω. Πάμε να κάνουμε μια δουλειά μαζί και λες.

Τώρα αυτός θα πει ότι εγώ για να του στέλνω έχω ανάγκη από λεφτά. Κατάλαβες.

Είναι κεφαλική μαλακή αυτό. Γι' αυτός το λέω. Αυτό είναι αποτυχία για παράδειγμα.

Το θέμα της αποτυχίας, σίγουρα είναι ένα αίσθημα αποτυχίας. Σίγουρα δεν αισθάνεσαι

επιτυχημένος εκείνη τη στιγμή που το κάνεις αυτό.

Αλλά αυτό είναι κάτι το οποίο το σκεφτόμουν Και στο έλεγα Ενώ είχαμε πάει να

πάρουμε καφέ Το τελευταίο πρόβλημα που είχαμε ποτέ Που κάποιες φορές έχει υπάρξει

και αυτό Είμαστε λούσει κάποιες φορές Είναι το να κάνουμε καλή δουλειά Αυτό

είναι το τελευταίο πρόβλημα που είχαμε ποτέ.

Ναι. Λοιπόν, οπότε νομίζω ότι όταν έχεις μια ιδέα και πήγαινες και λες σε κάποιον,

κοίταξε, μπορώ να κάνω αυτά τα πράγματα και εγώ βλέπω ότι υπάρχει μια ευκαιρία εκεί.

Ο άλλος παρεμβιπτόντος, ο οποίος θα έρθει και θα σου δώσει κάποια χρήματα,

είναι για να βγάλει περισσότερα πάντα.

Εμείς δεν κάνουμε χάρη που πληρώνουμε τους παλήλους μας.

Ούτε εκείνοι μας κάνουν χάρη. Είναι μια σχέση που εμείς για τους δουλειά τους

Τους δίνουμε κάποια χρήματα Που είναι χαρούμενοι να τα πάρουν,

Και εμείς είμαστε χαρούμενοι να τα δώσουμε Γιατί μας δίνουν τη δυνατότητα,

Είτε να πάρουμε παραπάνω δουλειές Είτε να μπορέσουμε Όταν δεν υπάρχουν αυτές

παραπάνω δουλειές Εμείς να πάρουμε μια ανάσα Να ετοιμάσουμε το επόμενο βήμα της εταιρείας Δηλαδή.

Αυτό δεν είναι μόνο με εμάς Όλες οι εταιρείες έτσι δουλεύουν Οπότε το ίδιο είναι

και με έναν υποψήφο πελάτη.

Όταν είσαι πας και ότι προτείνεις κάτι είναι για να μπορέσει να πάρει αξία από αυτό.

Το οποίο κατ' επέκταση είναι να βγάλει χρήματα, να γλειτός χρόνο δεν ξέρω εγώ τι. Οκ.

Υπάρχει πρόσεξη περίπτωση του τζόκαρτ που λες ότι είναι μια νομοθεσία είναι

υποχρεωμένος ο άλλος να το κάνει.

Παρ' όλα αυτά εμείς τι λέμε. Λέμε ωραία πώς γιατί άμα είναι έτσι να πάει να

πάρει το δωρεάν της βλακίας του κράτους. Αλλά εμείς τι λέμε.

Ωραία, εγώ πώς μπορώ να του πω ότι αξίζουν αυτά τα 120 ευρωτοχρόνια που θα μου δώσεις.

Και τελικά να είσαι χαρούμενος που τα δίνεις.

Έχουμε κάποιους φίλους που έχουν μια στάρτα, που ντρέπονται ακόμα να δημοσιεύσουν,

κάποια πάρα πολύ καλά λόγια που είπε ένας πελάτης τους δημόσια.

Που είπε δεν μπορώ να φανταστώ πως ήμουνα πριν.

Απίστευτο. Τρελό μου. Ναι. Και αυτό είναι μια επιτυχία. Δηλαδή,

νομίζω πρέπει να παίρνεις όλες τις επιτυχίες. Δεν λέω να λες ότι ξέρεις τι.

Α, όλα, πάνε γαμάτα, όλα.

Πρέπει να έχεις ένα μέτρο πάντα για να ξέρεις πότε είσαι ok και πότε πρέπει,

να αλλάξεις πράγματα, να διαφοροποιηθείς.

Αλλά μπορείς να παίρνεις όλες τις μικρές νίκες και να τις χαίρεσαι.

Γιατί αυτό ισχύει και στη ζωή γενικότερα. Εγώ το βλέπω ας πούμε το σιζητήσα

μου για την Ελισάβτη πάρα πολύ πριν ένα-δύο χρόνια νομίζω είχαμε μια πολύ μεγάλη κουβέντα τέτοια που.

Κάποια φορά ρε παιδί μου όταν ειδικά όταν είσαι πιο μικρός τα πράγματα συνεχώς

βελτιώνονται ό,τι και να κάνεις δηλαδή θα είναι πολύ πιο εύκολο να πάσεις μια

καλύτερη δουλειά να πάρεις ένα καλύτερο μισθό σιγά σιγά να στήσεις τη ζωή σου,

Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα Αρχίζουν και μπαίνουν σε κουτάκια,

Και σίγουρα φτάνε σιγά σιγά σε μια ηλικία που έχεις κάνει πολλά πράγματα,

οπότε το να κάνεις και άλλα και άλλα και άλλα πράγματα και να πετυχαίνουν αυτά,

είτε ώστε να γίνουν όπως θα θες, μειώνονται η πιθανότητα να το κάνεις αυτό.

Είναι όπως η μπαταρία που μαζί το λέγαμε και την μπαταρία, ότι στην αρχή ρε

παιδί μου πας να φορτίσεις, φορτίζεις γρήγορα, μετά σιγά σιγά αυτό φορτίζεις πιο αργά.

Δεν σημαίνει ότι άμα ο ρυθμός μειωθεί ή αλλάξει τα πράγματα που τυχάνουν.

Πρέπει να βλέπεις όμως ότι μπαίνουν, κάποια ηλεκτρόνια συνεχίζουν να μπαίνουν μέσα στη θέση. Σωστά.

Και εγώ θα σου το πάω και ένα επίπεδο παρακάτω.

Πρέπει το κάθε τι να το εκλαμβάνεις για αυτό που είναι. Είναι ένα σήμα.

Και εκείνη τη στιγμή πρέπει να επεξεργαστείς το σήμα.

Το σήμα μπορεί να σου πει ότι οι επιλογές που έκανες έβγαλαν στο αποτέλεσμα

το οποίο ήθελες. Αυτό είναι ένα απλό σήμα το οποίο συνέχισε και έκανε αυτό το οποίο έκανες.

Αν γίνει αυτό το οποίο λέμε αποτυχία ή λάθος.

Αυτό είναι ένα σήμα Το οποίο σου λέει ότι Οκ Αυτό το οποίο σκέφτηκες Δεν πηγαίνεις

από το τέλος που σκέφτηκες Άρα υπάρχει κάτι άλλο να εξερευνείς Αυτό μπορεί στην

ακράτη μορφή να είναι κάποια άλλη δουλειά Οκ Το οποίο το θεωρώ,

Το θεωρώ απόλυτα θεμητό Ζούμε σε έναν κόσμο που Ξέρεις ειδικά εμείς Είμαστε

σε μια φούσκα και είναι Α όλο το tech το AI whatever Είναι ένας κόσμος ο οποίος.

Κυριολεκτικά χρειάζεται τις πάντες για να μπορέσεις να δουλέψεις.

Εκατό τα εκατό χρειάζεται τις πάντες. Οπότε αν... Σίγουρα.

Γιατί μιλήσαμε ένα φίλο με τους προγάλες και μου έλεγε τι μου λέγατε ότι θα

μας αλλάξει εμάς το AI. Εγώ βλέπω τη δικιά σου του Γιάντων να καταστρέφει το AI σε λίγο καιρό.

Αυτό είναι τρομερό και θα πάμε και εκεί κάποια στιγμία μαθαίες.

Αλλά το θεωρώ τρομερή ηρωνία.

Τρομερή ρωνία αλλά δίκαιοι το θεωρώ δίκαιοι θα σου πω μετά εμ,

Αλλά δεν θα σου πω μετά, θα σου πω τώρα γιατί ταιριάζει. Γιατί νομίζω ότι ο

κύκλος μας είχε πέντε χρόνια πριν, θεωρώ ότι είχε πολλή έπαρση, να μην ειλικρινείς.

Και λιγότερο από πέντε χρόνια πριν θα πω. Ναι, και δύο χρόνια πριν.

Θεωρώ ότι η έπαρση είναι το κομμάτι της Ήβρεως, να το πω έτσι.

Εντάξει, και μετά έρχεται... Έρχεται την έμμεση. Ναι, έρχεται την έμμεση.

Μετά που είναι το μάθημα τελικά που έχεις να πάρεις από όλο αυτό.

Και το λέω αυτό γιατί νομίζω ότι,

η έπαρση που είχε ο χώρος τεχνολογίας είναι το ότι εμείς είμαστε το μέλλον.

Και τελικά το 2023 φάνηκε ότι,

σίγουρα ο τρόπος με τον οποίο δούλευες, αν όχι και κάποιες θέσεις εργασίες, είναι το παρελθόν, λέω.

Μα οι μόνοι AI agents οι οποίοι κάνουν σε σημαντικά καλό βαθμό δουλειά κάποιου είναι η software.

Ναι, γιατί είναι αυτός ο οποίος έχει παλιθεύσει με αποτέλεσμα Δηλαδή δεν νομίζω

ότι το customer support που λέγανε θα το εξαφανίσει Το AI έχει εξαφανιστεί για παράδειγμα Όχι, όχι.

Οπότε πίσω αυτό που έλεγα Όταν κάτι Δεν πηγαίνει όπως περιμένεις Μια εταιρεία,

μια startup υπάρχει εκεί το ερώτημα Ωραία,

Τι μου λέει αυτό το σήμα τώρα Μπορεί μια απάντηση να είναι ok,

το αφήνω και πάω παρακάτω στη ζωή μου Και μια χαρά, δεν είμαι εγώ έβαλα τον

καλύτερό μου χαρακτήρα σε αυτό αλλά δεν είμαι εγώ,

έχει πάρα πολύ σημαντικό σε αυτό γιατί πρέπει να πάω παρακάτω για το επόμενο,

που για το επόμενο είναι πιθανόν και όχι αλλά δεν ξέρεις γιατί είναι η ζωή μπροστά σου,

να χρησιμοποιήσω τη γνώση που έμαθα ακόμα και από όταν τα πράγματα δεν πήγαν

όπως είχα υπολογίσει πριν ό,τι θα πήγαιναν.

Νομίζω ότι ίσως το να αποσυνδεθείς εσύ από τις αποφάσεις σου όχι να αποσυνδεθείς

με την έννοια ότι δεν λαμβάνω,

δεν παίρνω την ευθύνη για αυτό που κάνω την ευθύνη που παίρνεις είναι σημαντικό,

αλλά το να ταυτίζεσαι με το αποτέλεσμα μιας απόφασης ή μιας δουλειάς μιας σχέσης οτιδήποτε μου κάνεις,

Δεν βάλε την ψυχή σου μέσα, βάλε τον εαυτό σου, πάρε την ευθύνη για τις αποφάσεις

και τις καλές και τις κακές και τα αποτελέσματά τους, αλλά όχι να ταυτίζεσαι.

Νομίζω αυτό είναι το πιο σημαντικό. Δηλαδή, βάλε την ψυχή σου στο σόρσλερ,

το επόμενο σόρσλερ, αλλά δεν σημαίνει ότι από την χάνοντας ένα εγχείρημα, από την χάνεις και εσύ.

For the record, εγώ ξέρω πάρα πολύ καλά γιατί πολλές επιλογές που είχαμε κάνει

προϊοντικές είναι σωστές ακόμα και τώρα.

For the record, θες τις πω μετά. Γαμάτες είναι. Ναι, είναι, ξέρω ακόμα και τώρα.

Ξέρω γιατί δεν πήγε, προφανώς είχε και πολλά πράγματα που ήταν λάθος.

Αλλά ξέρω γιατί κάποιες είναι αυτές που πρέπει να είναι. Και θα του δώσουμε

κάποια στιγμή την ευκαιρία που είναι.

Αλλά ναι, προφανώς και πρέπει να πένεις την ευθύνη, αλλά δεν δεν... No, the unit...

Δεν γίνεται αυτό να είναι μια ταυτωτική σχέση.

Αυτό κρατάει πίσω τη ζωή σου, εμένα με έχει κρατει σίγουρα, κρατάει πίσω το

αποτέλεσμα, γιατί είναι παραπάνω σκέψη περί τύπου, δεν προσφέρει αυτή η σκέψη στο τελικό.

Ήταν τουλάχιστον δύο-τρία χρόνια που κάναμε δουλειές στη Ζούλα και δεν θέλαμε

να πούμε προς τα έξω ότι κάνουμε κάποια δουλειά.

Ναι, ναι, ναι. Ήταν λίγο ένα... Θα σου πω κιόλας, για μένα ποια ήταν αυτό που

λέμε τα turning points με το sourceller που τελικά το άφησα τελώς πίσω μου.

Το ένα ήταν που σου είχα πει τίποτα εγώ θέλω πάντα να έχουμε ένα SaaS έξω, ένα προϊόν.

Ναι, αυτό πάντα. Και δεν θυμάμαι όταν βγάλαμε το remote work cafe,

το Volt, γιατί ήταν πολύ κοντά αυτά δύο, το ένα με το άλλο.

Νομίζω το Volt, γιατί ήταν και τα πρώτα και τότε ήμουν, να λέω, ωραία.

Και το επόμενο ήταν όταν πήγαμε να πουλήσουμε το Sorsler, δεν ξέρω αν ήταν το

επόμενο το προηγούμενο, αλλά ο συνδυασμός αυτών των δύο και αυτό το πράγμα πήγε κουβά.

Και εγώ εκείνη στιγμή, σκέφτηκα που fuck it, πραγματικά.

Θυμάμαι εκείνη στιγμή να λέω δεν έχει κανένα απολύτως νόημα όλο αυτό.

Δηλαδή ότι, οκ, μια χαρά, άστο, να κλείσει. Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει στο μέλλον.

Ήταν ανάποδα να σου πω Μπορεί να ήταν ανάποδα και σκέφτηκα Ότι ξέρεις κάτι και

το λέω και τώρα Όλοι τα λούζουν τα developed environments Κανένας δεν το έχει

πιάσει το πως πρέπει να γίνουν,

Θα έρθει η ώρα τους Και το πιστεύω θα γίνει δεν το έχει πιάσει κανένας μέχρι

τώρα Γιατί είναι όλοι έτσι με τα κεφάλια κολλημένοι Και αυτό το οποίο και κλείνω,

Ο λόγος που ξέρω,

Γιατί εμείς πιάσαμε πέντε πράγματα σωστά Τα πέννα και αυτά που εκτιμούσαν και

οι πελάτητες των Sorceler είναι επειδή πήγαμε να φτιάξουμε ένα περιβάλλον προγραμματισμού

χωρίς να ξέρουμε πολλά πράγματα είναι αυτό το οποίο έλεγε ο Γιάννης στο Curse of Knowledge,

we had zero of that είχαμε τίποτα από αυτό οπότε μπήκαμε με ανοιχτό μυαλό.

Και ήτανε το dog footing νομίζω ήτανε στο άπειρο. Στο άπειρο, στο άπειρο.

Το ένα πράγμα το οποίο το Sortsler δεν έκανε καλά είναι το πως στείνεις ένα

περιβάλλον λίγο πιο σύνθετο με βάσεις και με αυτά.

Γιατί υπήρχε ένα backdoor στο Sortsler στο οποίο εμείς μπορούσαμε να αναπτύσσουμε

το Sortsler μέσα στο Sortsler αλλά υπήρχαν backdoor services που εμείς μπορούσαμε

να συμβήσουμε που δεν μπορούσαν οι πελάτες μας. Φωστά.

Άμα είχαμε βάλει τον εαυτό μας να λύσουμε και αυτό Θα ήρθω ότι θα ήταν πολύ

διαφορετικά τα πράγματα σήμερα Ναι Εντάξει Μας έλειπε πάρα πολύ Μας έλειπε πάρα

πολύ εμπειρία Και είχαμε πάρα πολύ εγώ Τότε Πάρα πολύ μεγάλο εγώ,

Αυτό δεν βοηθάει Δεν βοηθάει καθόλου Και είναι το κομμάτι του αυτοτικού Δηλαδή

ότι Κάτι πρέπει να πάει όπως το έχω σκεφτεί Γιατί τότε εγώ Θα είμαι αξία και

θα είμαι σημαντικό Το πίνε βλάκια Τώρα δεν νομίζω ότι το Όχι.

Μακάρι να προχωρούσουν τα πράγματα Μακάρι να κάνουν μια λάθος απόφαση Να με

διορθώσει κάποιος Και η άλλη απόφαση θα είναι καλύτερη Και να πάει καλύτερα τα πράγματα,

Δεν υπάρχει αυτό το εγώ Ωραία Ήταν λίγο ενδοσκοπικό το επεισόδιο Σίγουρα.

Η αποτυχία είναι κάτι το οποίο,

Χρειάζεται όχι μόνο Συμφιλίωση αλλά χρειάζεται και μια αντίληψη και υπεξεργασία

του τι είναι εκεί, γιατί είναι να νιώθεις αποτυχημένος και τι καθορίζει το ποιος είσαι, ποιος δεν είσαι.

Εγώ νομίζω ότι τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από το οποίο ο περισσότερος κόσμος

έχει να νιώθει με το αν κάτι πηγαίνει όπως περίμενος επαγγελματικό ή όχι.

Βγάζω προφανώς περίπτωση όλο που αυτά μπορούν να έχουν αντίκτυπο σε άλλους ανθρώπους,

βιοποριστικά, αυτά τα συζητάμε προφανώς.

Και να υπάρχει η πυραμίδα του Μάσλου. Ναι, άμα έχεις λύσει κάποια προβλήματα. Δηλαδή αυτά να μην...

Προφανώς. Αλλά,

θεωρώ ότι.

Άμα έχεις πέντε βασικές γνώσεις και βρίσκεις την άκρη. Δηλαδή,

δύσκολα βλέπω ανθρώπους που δεν τους θα έχει φέρει η ζωή ακριβώς όπως θέλανε,

ρε παιδί μου, αλλά έχουν υπομπονή και επιμονή.

Ναι. Κάπως γυρίζει αυτό. Και αν είναι το μηγαλό, ωραία. Δεν δούλεψε κάτι. Φέαρ.

Πραγματικά, αυτό είναι απλά μια... Θα δουλέψεις κάτι άλλο. Εδώ είσαι,

έχεις τις γνώσεις, την εργατικότητα.

Ωραία. Τέλειο. Έχουμε προτάσεις. Κοίταξε, δεν είχα σκεφτεί κάτι,

αλλά μιας και είχαμε αυτή την συζήτηση, έχω διαβάσει ένα πολύ ωραίο βιβλίο.

Παίζει μια φορά να το πω ξαναπροτείνεις τη μικρή κουβέντα, αλλά δεν ξέστηκα.

Λοιπόν, το ξέρω και θα πεις. Το Man's Search for Meaning. Το μικρό.

Το Noe Matt Joyce το λένε στα ελληνικά. Και είναι του...

Βίκτορ Φράγκλ, νομίζω είναι το όνομα. Αν θυμάμαι καλά.

Πρέπει να είναι δημιουργός της λογοθεραπείας δεν έχω διαβάσει το κομμάτι της

λογοθεραπείας το δουλειο δεν με αφορά είναι που είναι μισό μισό και μιλάει για τη,

για τη ζωή του στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και το πως ακόμα και μέσα στο στρατόπεδο

συγκέντρωση υπήρχε να το πω χοντρά χοντρά καλοσύνη η αγένεια,

ο πετυχημένος ο αποτυχημένος και.

Είναι τρομερό, έχει μια τάκα μέσα συγγνώμη λέει το τώρα το κάνω το παραφράζω αλλά έχει μια τακατή που,

Οι τυχαίροι μας ήταν αυτοί που μας λέγανε ότι θα πάμε στον Ταχάου,

γιατί ξέραμε ότι στον Ταχάου δεν μας σκοτώνανε και απλά δουλεύαμε, κάτι τέτοιο.

Και λέω ότι το να πας στον Ταχάου ήταν τα καλύτερα νέα που μπορούσες να ακούσεις.

Βάζεις λίγο τη ζωή, ας πούμε, σε ένα χρόνο.

Ήταν ακριβάρη, το είχα διαβάσει σε μια περίεργη φάση που βρισκόμουνα και το

είχα πάρει λίγο στραβά, γιατί μη είχαν ζωρίσει να διαβάσεις τους πάντων.

Είναι λίγο βαρύ εντάξει ναι και ήταν μια περίεργη φάση τη ζωή μου αυτή,

οπότε ίσως είναι μια καλή ευχαριστή να το ξαναδιαβάσω είναι πολύ μικρό το παθαίνεις

αυτό τώρα που με έλεγε το παθαίνεις αυτό ότι βλέπεις κάτι κάποια στιγμή και

έχεις μια άποψη για αυτό και μετά,

το ξαναεπισκέπτεσαι στο μέλλον και έχεις μια διαφορετική άποψη συμβαίνει πάρα πολύ αυτό,

κυρίως με πολλά πράγματα τα οποία έχω αποθεώσει πιο νέος και σχετικά μου φαίνονται

πιο απλά. Τα απομεθοποιείς μετά.

Αλλά και με πράγματα τα οποία τους είχα δώσει ένα πολύ αρνητικό πρόσημο.

Αλλά αυτό μπορεί να ήταν να είχα προβάλλει εγώ ρε παιδί μου αρνητικές φάσεις.

Και το βλέπεις διαφορετικά μετά.

Κυρίως δηλαδή αυτά τα δύο σενάρια έχω εντοπίσει εγώ. Λέει προφανώς πάνω και σε άλλα.

Εγώ θα πω κάτι πολύ πιο πεζό και απλό. τα χρησιμοποιούν με παπούτσια τώρα που

τα πήρα τα φοράς δεν τα φορά ωραία,

τα σώζω μου κάνουν χιλιόμετρα είναι για το μαραθόλου είναι ok να τα βάλεις φρέσκα

πρέπει να τα έσπρεπατήσεις λίγο πρώτα να έχουν πάρει το κολλάι κοίτα εγώ πάντα,

θέλω να έχω τρέξει με τα παπούτσια αρκετά πριν γιατί τα ψυχολογικά μου λένε

ότι σε κάποια χιλιόμετρα θα μου βγει κάποιο χτύπημα στο πόδι κάτριο,

Στην καλύτερη θέλω να ξέρω Ποιο σημείο του ποδιού μου μπορεί να πονέσει μετά

Δεν θέλω να είναι έκπληξη.

Οπότε αυτά είναι διαφορετικό μοντέλο Πήρα τα Super Blast 3 Τα οποία Θεωρητικά

είναι πολύ κοντά στα Nova Blast Που χρησιμοποιούσα μέχρι τώρα Αλλά είναι λίγο

πιο ανθεκτικά Στις πιο μεγάλες αποστάσεις,

Δεν ξέρω αν τυχαίνει, που μάλλον τυχαίνει, γιατί ταυτόχρονα πήρα τα παπούτσια,

έπισε θερμοκρασία και μπήκα λίγο πάλι σε πρόγραμμα τρεξίματος και πάει πάρα πολύ καλά η φάση.

Οπότε δεν ξέρω αν φταίνει τα παπούτσια συγκριμένα, αλλά νιώθω πολύ πιο καλά ρε παιδί μου τώρα σε...

Δεν έτρεξα με μαραθώνιες. Συγγνώμη, η θερμοκρασία τι ρόλο βαράει σε αυτό που λες.

Σου τέτοι. για το πώς νιώθω εσύ εγώ.

Βλέπω πώς αισθάνομαι στο τέλος μιας προπόνησης τι χρόνο και χιλιόμετρο έχω κάνει,

προφανώς και καταλαβαίνω γιατί όταν είναι πιο δροσερά και τρέχεις αυτό είναι

καλύτερο δεν ήμουν σίγουρος ότι αυτό έχει κάποια επίδραση στα παπούτσια αυτό

είναι που ρώταγα αν μίλαγες γι' αυτό μπορεί πολύ βαθιά να υπάρχει κάποια αλλαγή,

για παράδειγμα ας το είχες πει να λόβω μπλαστ αυτό που λένε και που παρατήρησα

ή επειδή το λένε ή επειδή όταν ισχύει είναι ότι μετά τα 15-18 χιλιόμετρα τα

άλλα αρχίζεις και νιώθεις το έδαφος μπορώ να σου πω κάτι για αυτό το οποίο είπες,

δεν ξέρω να το παρατήρησαι για αυτό το άλλο έχω σταματήσει ή προσπαθώ εντάξει δεν είναι,

να βλέπω τρέιλερ για ταινίες πριν πάω να τις δω,

α για να μην είσαι προκατηγμένος ναι ναι ναι ναι εγώ τι έκανα τα παμπούτσια που είχα,

που ήταν τα No Blast 5 φτάνουν στο τέλος τους, έχουν βγει ένα από Blast 6 και

σκεφτόμουν αν είχε νόημα να επένδυξω σε ένα λίγο πιο καλό παπούτσι για μεγάλες

υποστάσεις γιατί το 40, ρε παιδί μου, είναι χιλιόμεντρο.

Οπότε έβλεπα πάρα πολλά reviews, γενικά κάποιοι λένε τα δύο ήταν καλύτερα από

τα τρία αλλά τα ψυχολογικά μου δεν μου πτρέπει ποτέ να πάρω το πλεγόνο μοντέλο

το επόμενο. Είναι αυτό, πώς πω, είναι θεματικό μου αυτό.

Οπότε τα δοκίμασα είναι πιο ψηλά αλλά είναι μέχρι στιγμή έχουν βγει πάρα πολύ

καλά οπότε είμαι πολύ χαρούμενος.

Τέλεια εξαιρετικά,

Αυτά. Τέλεια. Και μέχρι την επόμενη εβδομάδα μικρήκουβέντα τελεία FM σωστά.

Και μέχρι την επόμενη εβδομάδα ταλέντα.